MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı işverenlikte 09.07.1992-31.01.2013 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin sonlandığını, sendika üyesi olduğunu ve izin haklarını bazı yıllar eksik kullandığını, bazı yıllar kullanmadığını iddia ederek yıllık izin ücreti alacağının dava tarihinden itibaren işleyecek kanuni faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davacının tüm yıllık izin haklarını kullandığını ve yapılan ikale sözleşmesi uyarınca iş sözleşmesinin sonlandığını ve tüm hak ve alacaklarının ödendiğini, davacının müvekkilini ibra ettiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
Taraflar arasında uyuşmazlık davacı işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.
4857 sayılı İş Kanunu'nun 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir sebeple sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada ilişkinin sona erme şeklinin ve haklı olup olmadığının önemi bulunmamaktadır.
Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile ispatlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.
Aktin feshi halinde kullanılmayan yıllık izin sürelerine ait ücret işçinin kendisine veya hak sahiplerine ödenir. Böylece, iş sözleşmesinin feshinde kullanılmayan yıllık ücretli izin hakkı izin alacağına dönüşür. Bu sebeple zamanaşımı da, iş sözleşmesinin feshinden itibaren işlemeye başlar.
Yıllık izin hakkı anayasal temeli olan bir dinlenme hakkı olup, işçinin iş sözleşmesinin devamı sırasında ücrete dönüşmez ve bu haktan vazgeçilemez.
Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacıya 32 günlük yıllık izin ücreti ödendiğine dair tahakkuk bulunan imzasız bordro ile ocak 2013 bordrosunda 25 günlük yıllık izin tahakkukunun değerlendirmediği anlaşılmaktadır. Söz konusu ödemenin yapılıp yapılmadığı tespit edilmeli, ödeme yapılmışsa söz konusu miktar mahsup edilmeli, yine davacı asilden ocak 2013 yılı bordrosunda belirtildiği şekilde 25 gün yıllık izin kullanıp kullanmadığı sorularak sonucuna göre karar verilmelidir.
Öte yandan, toplu iş sözleşmelerine dosya içerisinde rastlanmamıştır. Sözleşmelerin dosyaya eklenmesi gerektiği de gözetilmelidir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.12.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.