MAHKEMESİ
DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haksız olarak işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile ödenmediğini iddia ettiği bir kısım işçilik alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı Belediye vekili, zamanaşımı def'inde bulunmuş, davacı ile müvekkili arasında iş sözleşmesinin bulunmadığını, bu sebeple davalı idarenin sorumluluğunun söz konusu olmadığını, davacının iş sözleşmesinin devamsızlık yapması üzerine haklı nedenle feshedildiğini, fazla çalışma yapmadığını, işçilik alacaklarının kendisine ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Davalı şirket vekili, davacının iş sözleşmesinin devamsızlık yapması üzerine haklı sebeple feshedildiğini, işçilik ücretlerinin kendisine ödendiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak verilen kararın Dairemizin 20.06.2016 tarih 2015/34097 esas 2016/18549 karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmiş olup bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalılar temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.
Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.
Fazla çalışmanın belirlenmesinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin dikkate alınması gerekir.
Somut olayda mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, işyeri kayıtları ve tanık anlatımlarına göre, davacının haftanın altı günü 20:30-05.30 saatleri arasında çalışıp bir saat ara dinlenmesi yaparak haftada üç saat fazla çalışmasının bulunduğu kabulü ile hesaplama yapılmıştır. Dosya içeriğinde 2009, 2010 ve 2011 yıllarına ilişkin davacı imzalı görev taşıt formları ile 2012, 2013 ve 2014 yıllarına ait çalışma saatlerini gösterir listelerin bulunduğu anlaşılmaktadır. Bahsi geçen çalışma saatlerini gösterir davacı imzalı listelerde, toplam otuz dakika çay molası ve bir saat yemek molası olmak üzere günlük birbuçuk saat ara dinlenmesi yapıldığı belirtilmekle, bu kayıtlara ait 2012- 2014 dönemi için fazla çalışma alacağının reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.
3-Davacı işçinin hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücretlerine hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.
Mahkemece, davacının ayda iki kez hafta tatili izni kullandığı ve ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı kabul edilmiştir. Ancak verilen karar eksik incelemeye dayanmaktadır. Dosya kapsamındaki davacı imzalı işyeri kayıtları göz önüne alınarak bilirkişiden denetime elverişli ek rapor alınmalı, hafta tatili izni kullanıp kullanmadığı ve hangi ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı açık ve tereddüte yer vermeyecek şekilde belirlenmeli, sonucuna göre karar verilmelidir.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 26.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.