MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ: ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, müvekkilinin davalı Kurum bünyesinde mevsimlik işçi olarak çalışmakta iken 2001 yılında asıl kadroya geçirildiğini, emekli olarak işten ayrıldığını ancak çalıştığı süre boyunca üyesi olduğu sendika ile işyeri arasında bağıtlanan Toplu İş Sözleşmesi’ne aykırı olarak yıllık izinlerinin kullandırılmadığını beyanla yıllık izin ücreti alacakları toplamının davalı idareden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle, alacağın zamanaşımına uğradığını, 02.02.2001 yılında kadroya geçen davacının 14 yıl aradan sonra dava açamayacağını, yıllık izinlerimin sözleşme ve mevzuata uygun olarak kullandırıldığını söyleyerek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre davacının yıllık izinlerini kullanmış olduğu gerekçesi ile davanın reddine dair karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacının, davalı Kurum tarafından sunulan belge ve kayıtlara göre yıllık izinlerini kullandığı sabit olmakla, davalıdan izin ücreti alacağı talep edemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, dava değeri olarak belirlen 300,00 TL üzerinden de davalı idare vekili lehine vekalet ücretine hükmedilmiş ise de, vekalet ücreti belirlenirken davacının ıslah talebinde bulunduğu hususunun değerlendirilmemesi isabetli olmamıştır. Davacı tarafından 300,00 TL asgari tutar belirlenerek açılan davada bilirkişi raporu doğrultusunda 05.10.2015 tarihli ıslah dilekçesi verilmiş ve dava değeri 2.115,85 TL’ye çıkartılmıştır. Bu durumda Mahkemece reddedilen alacak miktarı üzerinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13. maddesi hükmü dikkate alınarak hesaplanacak vekalet ücreti hüküm altına alınması gerekirken davalı lehine avukatlık ücretine hükmedilmemiş olması usul ve kanuna aykırı olup bozma nedeni ise de yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle hüküm fıkrasının 3 numaralı bendinde yer alan “Karar tarihi itibarı ile yürürlükte bulunan avukatlık ücreti vekalet tarifesinin 13/2 maddesi uyarınca 300,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine ” ibaresinin çıkartılarak yerine; “Karar tarihi itibarı ile yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücreti Tarifesi'nin 13/2 maddesi uyarınca 1.800,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine” ibaresinin eklenmesine ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin davacı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı tarafa iadesine, 12.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.