Y A R G I T A Y İ L A M I
MAHKEMESİ: İş Mahkemesi
DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai, yıllık izin ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı isteminin özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde 17.01.2012 tarihine kadar aşçı olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davacı işçi tarafından fazla mesai ücretlerinin ödenmemesi üzerine haklı sebeple feshedildiğini beyanla kıdem tazminatı yıllık ücretli izin fazla mesai ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalıların cevaplarının özeti:
Davalı vekili, davalı işverenliğin ihale makamı olması sebebi ile davacının işçilik alacaklarından sorumluluğunun bulunmadığını, davacının çalışmalarından dolayı herhangi bir alacağının olmadığı beyanla haksız ve yersiz açılan davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkeme kararının özeti:
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar süresi içinde taraflar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı işçinin fazla çalışma hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.
Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir.
Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.
Somut olayda, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, tanık beyanlarına göre davacının haftanın dört günü 08:00-16:00 yada 16:00-24:00 saatleri arası bir saat ara dinlenme ile iki günü ise 08:00-24:00 arası üç saat ara dinlenme ile çalıştığı ve haftada on yedi saat fazla mesaisinin hesaplandığı, davalı işyerinde çalışan emsal işçiye ait Dairemiz incelemesinden geçen dosyada ise (Dairemiz 2016/759 esas) fazla mesai taleplerinin aynı tanık beyanlarına göre haftalık yedi saat olarak kabul edildiği anlaşılmıştır. Hal böyle olunca dosya içeriği ve emsal dosyalar birlikte değerlendirildiğinde davacının fazla mesai talebinin, uygulamada birliğin sağlanması açısından emsal dosyadaki gibi haftalık yedi saat olarak kabul edilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli olmamıştır.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 08.02.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.