MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; müvekkilinin iş sözleşmesinin haksız nedenle işverence feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, ulusal bayram genel tatil, hafta tatili ve yıllık izin ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davacının istifa ettiğini, şirketten hiçbir alacağı kalmadığına yönelik şirketi ibra ettiğini, taleplerin haksız olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporlarına dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297/2. maddesinde “(2) Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” hükmüne yer verilmiştir.
Somut olayda mahkemece, davacının yıllık izin ücretine yönelik talebi hakkında olumlu ya da olumsuz bir hüküm kurulmaması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
3-Taraflar arasında davacının fazla mesai yapıp yapmadığı ve hafta tatili günlerinde çalışıp çalışmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.
Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.
Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. Bordrolarda tahakkuk bulunmasına rağmen bordroların imzasız olması halinde ise, varsa ilgili dönem banka ve tüm ödeme kayıtları celp edilmeli ve ödendiği tespit edilen miktarlar yapılan hesaplamadan mahsup edilmelidir.
Yukarıdaki açıklamalar hafta tatili alacağı bakımından da geçerlidir.
Somut olayda, davacı, davalı iş yerinde şoför olarak çalışmıştır. Davacı tanıkları davacının haftada 7 gün 08.00-22.00, 23.00 veya 24.00 saatlerine kadar çalıştığını beyan etmişlerdir. Dinlenen davacı tanıklarından ikisinin husumetli olduğu ve husumetli tanıklardan ... dosyasının Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesinin 2014/ 16624 esas – 2015/ 10906 karar sayılı - 03.06.2015 tarihli ilamı ile bozulduğu ve davacının haftada 27 saat fazla mesai yaptığı kabulünün hatalı olduğu belirtilerek Karayolları Trafik Yönetmeliğine göre günde en fazla 9 saat çalışma üzerinden fazla mesaisinin hesaplanması gerektiği belirtilmiş ve bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda dosyanın Dairemizin 2018/1772 esas sayılı ilamı ile onadığı görülmüştür. Davacı tarafından dosya içerisine araç seyir sürelerini gösterir takometre kayıtları ibraz edilmiş ve kayıtların hesaplamada dikkate alınması gerektiği belirtilmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda sunulan takometre kayıtlarına göre davacının günde 14 saat çalıştığı ve 2 saat ara dinlenme ile haftada 72 saat çalışarak 27 saat fazla mesai yaptığı kabul edilmiştir. Takometre kayıtları incelendiğinde kayıtların farklı 14 güne ait olduğu görülmüş olup bilirkişice davacının tüm çalışma dönemine ait fazla mesaisinin ilgili kayıtlar esas alınarak hesaplanması hatalı olmuştur. Bu nedenle davacının fazla çalışma ücret alacağı yönünden takograf kaydı bulunan dönem açısından bu kayıtlara göre kayıt bulunmayan dönemler yönünden ise davacı şoför olup Karayolları Trafik Yönetmeliğine göre bir şoför günde en fazla 9 saat araç kullanabileceğinden fazla çalışma ücreti çalıştığı gün sayısına göre günde en fazla 9 saatlik çalışma üzerinden hesaplanmalıdır. Dosya içerisinde yer alan ücret bordrolarına göre de 2011 ve 2012 yıllarında fazla mesai ve hafta tatili tahakkuklarının bulunduğu ve banka kanalı ile de ödemelerin yapıldığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, ödenen miktarlar hesaplanan fazla mesai ve hafta tatili tutarından mahsup edilmelidir.
Ayrıca kabule göre, davacı dava dilekçesinde 1.000,00 TL ıslah dilekçesinde 5.689,84 TL olmak üzere toplam 6.689,84 TL fazla mesai ücreti talep etmiş olup mahkemece bilirkişi raporunda hesap edilen 9.556,91 TL fazla mesai ücretinden takdiri %30 indirim yapılarak 7.089,84 TL ye hükmedilmesi talep aşımı olup karar bu yönüyle de hatalıdır.
Anılan yönler gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 02.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.