MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ: ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait hastane işyerinde 31/01/2009 tarihinden davanın açıldığı 30/05/2014 tarihine kadar temizlik işçisi olarak çalıştığını,iş akdinin işçilik alacaklarının ödenmemesi nedeniyle haklı nedenle davacı tarafından feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ücret, asgari geçim indirimi, yıllık izin, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1. Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre; davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2. Taraflar arasında davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı ve ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışıp çalışmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.
Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.
Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. Bordrolarda tahakkuk bulunmasına rağmen bordroların imzasız olması halinde ise, varsa ilgili dönem banka ve tüm ödeme kayıtları celp edilmeli ve ödendiği tespit edilen miktarlar yapılan hesaplamadan mahsup edilmelidir.
Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.
Fazla çalışmanın belirlenmesinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin dikkate alınması gerekir.
Aynı ilkeler ulusal bayram genel tatili çalışmaları için de geçerlidir.
Somut olayda, davacı 16.03.2009-30.05.2014 tarihlerinde davalı işyerinde temizlik görevlisi olarak çalışmış olup dava dilekçesinde çalışma saatlerine, vardiya şekline ilişkin herhangi bir açıklamada bulunmaksızın fazla mesai talebinde buunmuştur. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacı tanıklarının beyanı doğrultusunda davacının haftanın 6 günü iki vardiya şeklinde olmak üzere günde 12 saat çalıştığı, 1,5 saat ara dinlenme düşüldüğünde davacının haftalık 18 saat fazla mesai yaptığı kabul edilmek suretiyle fazla mesai ücreti hesaplanmıştır. Ancak mahkemece dinlenen her iki davacı tanığı da davalı ile husumetli olup, davacı vekili 19/11/2014 tarihli ilk celsedeki beyanında diğer tanıkları dinletmekten vazgeçtiklerini belirtmiştir. Davalı tanığı ise işyerinde 3 vardiya halinde çalışıldığını, günde 8 saat çalışma olduğunu belirtmiştir. Mahkemece öncelikle tanık beyanları arasındaki vardiya şekline ilişkin çelişki tanıklara yeniden sorulmak suretiyle giderilmeye çalışmalıdır. Sonucuna göre, işyerinde iki vardiya çalışıldığı hususunun davalı tanık beyanı veya başkaca somut deliller ile desteklenmediğinin anlaşılması halinde, salt husumetli davacı tanıklarının beyanına dayalı olarak kabul edilen fazla çalışma alacağının reddi gerekmektedir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Ulusal bayram ve genel tatil çalışması bakımından da mahkemece hükme esas alınan bilrikişi raporunda, dinlenen davacı tanıklarının beyanı doğrultusunda, ulusal bayramlarının tamamında çalışıldığı, dini bayramlarda ise 24 saat çalışılıp 24 saat dinlenme yapıldığı kabul edilmek suretiyle hesaplama yapılmıştır. Yukarıda da belirtildiği üzere, mahkemece dinlenen her iki davacı tanığı da davalı ile husumetli olup, davalı tanığı ulusal bayram ve genel tatil günlerinde vardiyaya denk gelmesi halinde çalışma yapıldığını belirtmiştir. Mahkemece öncelikle, tanık beyanları arasındaki çelişki giderilmeye çalışılmalı, sonucuna göre husumetli davacı tanıklarının beyanlarının davalı tanığı beyanı veya başkaca somut deliller ile desteklenmediğinin anlaşılması halinde, davalı tanık beyanına itibar edilerek davacının vardiyası dahilinde ulusal bayram ve genel tatillerde çalıştığı kabul edilmek suretiyle hesaplama yapılmalıdır.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy