MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı; davalı işyerinde 15.11.2002 tarihinde çalışmaya başladığını, işverenin ücretlerini tam ve zamanında ödememesi nedeniyle iş akdini 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24. maddesine göre haklı nedenle feshettiğini beyanla, kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik ücret alacaklarına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, işyerinde işe giriş ve çıkışlarda parmak basmak sureti ile kayıt tutulduğunu davacının fazla çalışmalarının yazılı kayıtlarla sabit olup, davacıya çalışmış olduğu tüm sürelerde fazla mesai ücretlerinin tam olarak imzalı bordrolar ile ödendiğini, davacının alacak iddialarının haksız bulunduğunu beyanla davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Davacı temyizi yönünden;
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, yerinde bulunmayan ve sebepleri yasal süresi içinde bildirilmiş olmayan bozma isteğinin reddine,
2-Davalı temyizi yönünden;
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı tarafın aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma ücret alacaklarının belirlenmesi hususunda uyuşmazlık mevcuttur.
Davacı, işyerinde hafta içi ortalama 2-5 saat arasında , hafta sonu ise ortalama 10-16 saat arasında fazla çalışma yaptığı halde ücretlerinin ödenmediğini iddia etmiştir. Davalı taraf ise, işçilerin işe giriş çıkışlarının parmak basma usulüyle kayıt altına alındığını belirterek, puantaj kayıtlarını delil olarak dosyaya sunmuştur.
Puantaj kayıtlarına göre davacının yapmış olduğu fazla çalışmaların, ücret bordrosunda “ek kazanç” adı altında gösterilerek ücret tahakkukunun yapıldığı, puantajlarda fazla çalışma yapılmadığı belirlenen aylar için ise ücret bordrosunda tahakkuk bulunmadığı, davacıya ait tüm ücret bordrolarının imzalı olduğu ve ihtirazı kayıt içermediği tespit edilmiştir.
Davacı tarafça puantaj kayıtlarına karşı bilgisayar çıktısı olduğu gerekçesiyle itirazda bulunulmuştur.
Mahkemece, hükme dayanak alınan bilirkişi inceleme raporunda, dosyaya işveren tarafından sunulan imzalı bordrolar ve puantaj kayıtları karşılaştırılarak, fazla çalışma süreleriyle ücret tahakkuklarında uyumsuzluk bulunan dönemler ile hiç tahakkuk olmayan dönemler tespit edilmiştir. Buna göre, Mart 2010 - Mart 2014 ayları arası 48 aylık dönem için, puantaj kayıtlarına göre fazla çalışma ücretinin bordrolarda toplam 166,00-TL eksik ödendiği belirlenmiş, tahakkuk olmayan dönemler için ise, davacı tanık anlatımlarına göre haftalık 10 saat fazla çalışma yapıldığı tespit edilerek hesaplama yapılmıştır. Mahkemece, 166,19-TL fazla mesai çalışma ücretinden belgeye dayalı olması nedeniyle hakkaniyet indirimi yapılmaksızın, davalı tanık beyanlarına göre 2.273,50 TL olarak hesap edilen fazla çalışma ücretinden hakkaniyet indirimi uygulanarak 1.894,58-TL alacak tespitiyle, toplam 2.060,77-TL olarak belirlenmek suretiyle ve taleple bağlı kalınarak 1.500,00-TL fazla çalışma ücret alacağına hükmedilmiştir.
Ancak, bordrolarda kayıt bulunmayan aylar için davacı tanık anlatımlarına göre fazla çalışma ücreti hesaplaması yapılan bilirkişi raporuna dayalı şekilde hüküm kurulmuşsa da, davalıya karşı aynı yönde davaları mevcut olan husumetli davacı tanıklarının beyanlarına üstünlük verilerek, imzalı bordroların ve puantaj kayıtlarının aksine değerlendirme yapılabilmesi isabetli bulunmamaktadır. Bu değerlendirmeye göre ise; davacının işyeri puantaj kayıtlarına göre belirlenen ve imzalı bordrolar ile ödenmediği tespit olunan 166,00-TL tutarında fazla çalışma ücret alacağı olduğu subut bulduğundan , bu tutara ilişkin hak iddiası yerinde olup, fazlaya ilişkin verilen kabul kararı hatalı olmakla bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.