MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ: ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının davalı ...'de 1994 tarihinde çalışmaya başladığını, 2005 tarihinden 13.09.2013 tarihine kadar dönemde bekçi olarak 16:00-07:00 saatleri arasında görev yaptığını, bu dönemde hafta tatili ve resmi tatil günleri çalışmalarının karşılığının ödenmediğini ileri sürerek, alacaklarına hükmedilmesini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, zamanaşımı ve husumet itirazında bulunarak, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin tüm,davacı vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Davacının hafta tatili ücret alacakları bulunup bulunmadığı uyuşmazlık konusudur.
4857 sayılı İş Kanunu'nun 46'ncı maddesinde, işçinin tatil gününden önce aynı Yasanın 63 üncü maddesine göre belirlenmiş olan iş günlerinde çalışmış olması koşuluyla, yedi günlük zaman dilimi içinde yirmidört saat dinlenme hakkının bulunduğu belirtilmiş, işçinin hafta tatili gününde çalışma karşılığı olmaksızın bir günlük ücrete hak kazanacağı da 46 ncı maddenin ikinci fıkrasında hüküm altına alınmıştır.
Hafta tatili izni kesintisiz en az yirmidört saattir. Bunun altında bir süre haftalık izin verilmesi durumunda, usulüne uygun şekilde hafta tatili izni kullandığından söz edilemez. Hafta tatili bölünerek kullandırılamaz. Buna göre hafta tatilinin yirmidört saatten az olarak kullandırılması halinde hafta tatili hiç kullandırılmamış sayılır.
Somut olayda; Mahkemece hükme dayanak alınan bilirkişi raporunda; tanıkların, davacının ayda 18 gün çalışıp, 12 gün istirahat ettiği yönündeki beyanlarına göre hafta tatili alacağının bulunmadığı, bordrolarda çalışılan hafta tatilleri için ücret tahakkuku olduğu yönünde tespitte bulunulmuş olup, Mahkeme tarafından da bu alacak istemi reddedilmiştir. Ancak, dosyaya sunulan bordrolar üzerinde yapılan incelemede; 2013 yılı öncesinde hafta tatili açıklamasıyla ayrı başlıkta gösterilmesine rağmen, karşılığında 30 günlük yevmiyenin dışında ilave tahakkuk yapılmadığı, 2013 yılından itibaren ise, pazar günü mesaisi adı altında ilave ücretlendirmelerin yapıldığı anlaşılmaktadır.
Dosya kapsamından, davacının çalışma şeklinin 2013 öncesi ve sonrasında farklılık arz etmediği tespit edilmiş olmakla, davacının 2013 yılı öncesinde hak kazandığı ancak karşılığının ödendiği ispat olunamayan hafta tatili ücret alacaklarının kabulü yerine reddi hatalı bulunup, bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 06.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.