MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek fark kıdem ve ihbar tazminatları ile ödenmediğini iddia ettiği bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, zamanaşımı def'inde bulunmuş, davacının kendisine tanınan ihbar önelinin devam ettiği sırada iş sözleşmesini kendi rızası ile önele uymaksızın feshettiğini, işyerinde fazla çalışma yapılmadığını, milli ve dini bayramlarda çalışma olmadığını, yıllık izinlerini kullandığını ve işyerinde ikramiye uygulamasının olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Davacının yıllık izin ücreti alacağı olup olmadığı konusunda da taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
4857 sayılı İş Kanununun 59. maddesinde, iş sözleşmesinin, herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada ilişkinin sona erme şeklinin ve haklı olup olmadığının önemi bulunmamaktadır.
Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.
Sözleşmenin feshi halinde kullanılmayan yıllık izin sürelerine ait ücret işçinin kendisine veya hak sahiplerine ödenir. Böylece, iş sözleşmesinin feshinde kullanılmayan yıllık ücretli izin hakkı izin alacağına dönüşür. Bu nedenle zamanaşımı da, iş sözleşmesinin feshinden itibaren işlemeye başlar.
Yıllık izin hakkı anayasal temeli olan bir dinlenme hakkı olup, işçinin iş sözleşmesinin devamı sırasında ücrete dönüşmez ve bu haktan vazgeçilemez. İşçinin iş sözleşmesinin devamı süresinde kullanmadığı yıllık izinlere ait ücreti istemesi mümkün değildir. Bu nedenle, işçinin iş sözleşmesinin devamı sırasında izin hakkının bulunduğunun tespitini istemesinde hukuki menfaati vardır.
Somut uyuşmazlıkta, mahkemece, davacıya ait 2013 Ekim bordrosunda yıllık izin alacağı tahakkuku yapılmışsa da, bu tutarın davacıya ödendiğinin ispatlanmadığı gerekçesiyle 53 gün bakiye yıllık izin ücreti istemi kabul edilmiştir. Dosya içeriğine göre; davacının imzasını içermeyen 2013 yılı Ekim ayı bordrosunda yer alan yıllık izin ücreti tahakkukunun ödendiğinin ispatı açısından, davalı yanın, ödeme dekontunun ilgili bankadan celbini talep ettiği; ancak, mahkemenin bu husustaki talep doğrultusunda işlem yapmaksızın dosyayı rapor tanzimi amacıyla bilirkişiye tevdi ettiği anlaşılmaktadır. Ödeme savunması göz önüne alınmaksızın yazılı gerekçeyle karar verilmesi hatalı olmuştur. Öte yandan, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda yapılan hesaplamada, 09/03/2010 tarihinde 1 gün, 12/08/2013 ve 27/08/2013 tarihleri arasında ise 11 gün olmak üzere davacının toplam 12 gün yıllık izin kullandığına ilişkin yıllık izin formlarının dikkate alınmaması da isabetsizdir.
SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.