MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; iş akdinin davacı tarafından sigorta primlerinin gerçek ücret üzerinden ödenmemesi, yıllık izinlerin kullandırılmaması ve kendisine küfür edilmesi sebepleriyle haklı nedenle feshedildiğini beyanla kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili; davanın reddini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.
Gerekçe:
Davacı temyizi yönünden;
Davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yönünden, Mahkeme kararında usul ve esas yönünden kararın bozulmasını gerektirecek neden bulunmadığından davacının tüm temyiz itirazlarının reddine,
Davalı temyizi yönünden;
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.
Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.
Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. Bordrolarda tahakkuk bulunmasına rağmen bordroların imzasız olması halinde ise, varsa ilgili dönem banka ve tüm ödeme kayıtları celp edilmeli ve ödendiği tespit edilen miktarlar yapılan hesaplamadan mahsup edilmelidir.
Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.
Fazla çalışmanın belirlenmesinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin dikkate alınması gerekir.
Somut olayda; davacı fazla mesai yaptığının ispatı konusunda tanık beyanlarına dayanmıştır. Dinlenilen davacı tanıklarından ... beyanında davacının muhasebe bölümünde çalıştığını, kendisinin ise imalat bölümünde çalıştığını; davacı tanığı ... davacının muhasebe bölümünde çalıştığını, kendisinin ise paketleme bölümünde çalıştığını; davacı tanığı ... ise davacının muhasebe bölümünde çalıştığını, kendisinin ise dökümhane bölümünde çalıştığını beyan etmişlerdir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı tanıklarının beyanlarına göre davacının hafta içi 08:00 – 18:30 arası bir saat 20 dakika ara dinlenmesi ile 9 saat 10 dakika; Cumartesi günleri ise 08:00 – 15:00 saatleri arasında 50 dakika ara dinlenme ile 6 saat 10 dakika çalıştığı, davacının haftalık çalışmasının 52 saat olduğu böylelikle davacının haftalık 7 saat fazla mesai yaptığı tespit edilmiştir.
Davacı tanıklarının davacı ile aynı bölümde çalışmalarının bulunmadığı anlaşılmakla davacı tanıklarının çalışma yaptıkları bölümlerin davacının çalışma yaptığı muhasebe bölümüne olan yakınlığını, davacının bölümündeki çalışma saatlerini, davacının bölüme giriş çıkış saatlerine ilişkin görgülerinin belirlenerek fazla çalışma isteminin değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 25.03.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.