MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı isteminin özeti:
Davacı,davalı üniversite bünyesinde ... Engelliler Araştırma Uygulama Merkezinde ihale ile iş alan alt işveren şirketler nezdinde temizlik elemanı olarak çalışmaya başladığını, bahçıvan ve bekçi olarak da çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai, yıllık izin, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri ile ilave tediye alacaklarına hükmedilmesini talep etmiştir.
Davalı cevabının özeti:
Davalı ... vekili; zamanaşımı, husumet ve yetki itirazında bulunarak davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkeme kararının özeti:
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar süresi içinde davalı Üniversite vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı Üniversite vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Davacının fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücret alacaklarının bulunup bulunmadığı hususunda uyuşmazlık mevcuttur.
Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.
Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir.
İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda ise işçinin ihtirazi kayıt ileri sürmesi beklenemeyeceğinden, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının her türlü delil ile ispatı mümkündür.
Aynı ispat kuralları hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı için de geçerlidir.
Somut olayda; davacı dava dilekçesinde, ‘’haftanın 7 günü çalıştığını, devamlı fazla mesai yaptığını, bazı günler 24 saat nöbet tuttuğunu’’ beyanla, fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil ücret alacaklarını talep etmiştir.
Davalı vekili ise, davacının haftanın 7 günü çalışmasının söz konusu olmadığını, atıl durumda bulunan tesiste çalışan davacının hafta sonu tatilinde çalışmasını gerektirecek maddi bir hizmet ihtiyacının bulunmadığını, 24 saat nöbet tuttuğu iddiasının da gerçek durumu yansıtmadığını, gece nöbeti tutmanın temizlik personelinin görev tanımında bulunmadığını, davacının çalıştığı tesise ilişkin güvenlik hizmetlerinin Üniversitenin Koruma ve Güvenlik Müdürlüğü tarafından yapılan "güvenlik ihalesi" kapsamında gerçekleştirildiğini, anılan tesislerde güvenlik görevlisi de istihdam edildiğinden, davacının mesai saati dışında güvenliği sağlama amacıyla tesislerde kalmasını gerektirir herhangi bir durum da bulunmadığını savunmuş dosyaya CD halinde ücret bordroları ile haftada 6 gün çalışma esasına göre düzenlenmiş olan puantaj kayıtlarını sunmuştur.
Mahkemece hükme dayanak alınan raporda ise; dinlenen tanık beyanlarına göre, davacının 24 saat çalışıp 48 saat dinlenme esasına göre çalıştığı kabul edilerek, bir hafta 9 saat, diğer hafta ise 6 saat fazla mesai yaptığı, ulusal bayram ve genel tatil günlerinin 1/3 ‘ünde çalıştığı tespitiyle hesaplamalar yapılmıştır.
Ne var ki; davacının dava dilekçesindeki beyanı, işyerinde haftanın 7 günü çalışıldığı, devamlı fazla mesai yaptırıldığı, bazı günler 24 saat nöbet tutulduğu şeklinde olup, 24/48 saat esasına göre çalışıldığına ilişkin herhangi bir açıklaması ve de talebi söz konusu değildir. Bununla birlikte, dinlenen davacı tanıklarının da aynı yönde davaları mevcut olup, davalı ile husumetli bulundukları anlaşılmaktadır. Davacının fazla çalışma ücretine yönelik talebi açık ve net olmayıp, ‘’bazı günlerden’’ kastın ne olduğu ve çalışma saatleri belirtilmediğinden ve husumetli tanık beyanları haricinde başkaca delil sunulmadığından fazla çalışma ücret alacağı isteminin reddi yerine kabulü hatalı bulunmaktadır.
Yine, ulusal bayram ve genel tatil ücret alacağı bakımından da, dosyaya sunulu puantaj kayıtları dikkate alınmaksızın husumetli tanık anlatımlarına dayalı olarak alacak hesaplaması yapılması isabetsiz bulunup, yeniden puantaj kayıtlarına göre davacının ulusal bayram ve genel tatil alacağının bulunup bulunmadığının belirlenmesi gerektiği anlaşıldığından, yazılı şekilde verilen karar isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, 07.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.