MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ: ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı Beta şirketi taşeronu ...şirketi işçisi olarak Irak şantiyesinde 12/12/2011-04/03/2012 tarihleri arasında çalıştığı, fazla mesai ve hafta tatili çalışması yaptığı, son 2 ay maaşını tam alamadığı iddiası ile ücret, fazla mesai ve hafta tatili ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.
Davalıların Cevabının Özeti:
Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.
Gerekçe :
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Taraflar arasında, işçinin fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacağının bulunup bulunmadığı noktasında uyuşmazlık vardır.
Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.
Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
Yukarıda fazla çalışmanın ispatı konusunda anlatılan ilkeler, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile hafta tatili günlerinde yapılan çalışmaların ispatı açısından da geçerlidir.
Somut olayda; davacı davalılara ait Irak şantiyesinde 12/12/2011-04/03/2012 tarihleri arasında çalıştığı dönemde fazla mesai ve hafta tatili çalışması yaptığını iddia etmiş, kanıt olarak tanık beyanları ile işyerinde çalışma sürelerini ve ücretleri gösterir puantaj kayıtlarına dayanmıştır.
Davacı tarafından sunulan puantaj kayıtlarının 2012 yılı mart ve nisan aylarına ait olduğu, puantaj kayıtlarında günlük 8 saatlik çalışmalar ile 8 saati geçen çalışmaların, hafta tatili ve bayram çalışmaların ve aylık toplam çalışma sürelerinin, saati 6 dolar üzerinden toplam çalışma süresine göre hak edilen ücretlerin gösterildiği, puantaj kayıtlarında davacı şirketi temsil eden bir imza, kaşe veya işaret bulunmadığı, davalı tarafından puantaj kayıtlarına itirazda bulunulduğu, 2012/Mart ayı öncesi çalışma dönemi ile ilgili imzasız da olsa puantaj kaydı bulunmadığı gibi davacının tanık dinletmekten vazgeçtiği anlaşılmıştır.
Karara dayanak alınan raporda sunulan puantaj kayıtları esas alınarak davacının 2012/Mart ve Nisan aylarında hafta tatili süreleri hariç toplam 40 günde 165 saat fazla mesai yaptığına göre günlük 4,12 saat fazla mesai yapmış olabileceği kabul edilerek, yine puantaj kayıtlarına göre davacının 2012/Mart ve Nisan aylarında haftanın 7 günü çalıştığı tespiti yapılarak 2012/Mart ayı öncesinde de haftanın 7 günü çalışmış olabileceği kabul edilerek varsayıma dayalı olarak yapılan hesaplamaya itibar edilerek alacaklar hakkında hüküm kurulması isabetli değildir.
Davacının 2012/Mart ayı öncesinde hafta tatillerinde çalıştığı ve fazla mesai yaptığının yöntemince sunulacak deliller ile kanıtlanmadığı, karara dayanak alınan raporda davacının tüm çalışma dönemindeki hak ettiği temel ücret toplamı 4.944 dolar olarak hesaplandığı halde Bankasya hesap dökümüne göre de davacıya 9.500 dolardan fazla ödeme yapıldığı, yapılan fazla ödemenin de puantaj kayıtlarına göre 2012/Mart ve Nisan ayları için hesaplanan fazla mesai ve hafta tatili ücretlerini fazlası ile karşıladığı anlaşıldığından, dosya kapsamına göre ispatlanamayan fazla mesai ve hafta tatili ücreti taleplerinin reddi gerekir iken aksi düşünce ile kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 14.05.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.