MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ: ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davalı şirketin işyerini kapatacağını, ilan ettiği işçileri işten çıkartacağını ve hazırladıkları ibranameleri imzalamaları şartıyla işçilerin alacaklarının ödeneceğini bildirdiğini, davalı şirket tarafından işçilerin alacaklarının eksik olarak hesaplanarak bankaya yatırıldığını iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatları ile ödenmediğini iddia ettiği bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının iş sözleşmesini zorlayıcı sebep nedeniyle İş Kanunun 24. maddesinin III. bendi uyarınca feshettiğini, kendisine kıdem tazminatı ödemesi yapıldığını, dava konusu ettiği alacaklarının bulunmadığını beyanla davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece; yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasında kıdem tazminatı haricindeki hüküm altına alınan alacaklara yürütülen faizlerin başlangıç tarihleri açısından taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Somut olayda, dava dilekçesine göre açılan davanın kısmi dava olduğu sabittir. Kısmi dava olarak açılan daha sonra tam ıslah yapılmadan belirsiz alacak davasına dönüştürülemez. Dava konusu alacak kalemleri yönünden davanın belirsiz alacak davasına dönüştürülmesi ancak davanın tam ıslahıyla mümkündür. Eldeki davada tam ıslah yoktur. Bu sebeple, davanın kısmi dava olarak açıldığı kabul edilerek dava konusu yıllık izin ücreti, fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücret alacak talepleri yönünden faiz başlangıçları buna göre değerlendirilmelidir. Dolayısıyla, bu alacaklara ilişkin olarak dava dilekçesinde talep edilen miktarlara dava tarihinden, ıslah ile artırılan miktarlara ıslah tarihinden itibaren faiz işletilmelidir.
3-Davacı vekili, açtığı kısmi davada bilirkişi raporundan sonra “tamamlama” dilekçesi adı altında verdiği dilekçesi ile alacakların miktarını arttırmıştır. Dava kısmi dava olarak açıldığına göre, yapılan miktar arttırımı aslında ıslah mahiyetindedir. Hal böyle olunca, 09.03.2016 harç tarihli ıslah dilekçesinin 15.03.2016 tarihinde tebliği üzerine davalının 17.03.2016 tarihinde yani süresinde ileri sürdüğü ıslaha karşı zamanaşımı def'inin değerlendirilerek zamanaşımına uğrayan alacak bulunup bulunmadığı belirlendikten sonra karar verilmesi gerekirken, ıslaha karşı ileri sürülen zamanaşımı def'inin dikkate alınmaması ayrı bir bozma nedenidir.
4-Davacı vekili ücret cinsinden alacaklarının yasal faizi ile birlikte tahsilini talep etmiş; Mahkemece fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil çalışma ücretleri yasal faizi ile birlikte hüküm altına alınmıştır. 4857 sayılı İş Kanunu’nun 34 üncü maddesine göre ücret cinsinden alacakların gününde ödenmemesi halinde en yüksek banka mevduat faizine karar verilmesi gerekir. Ancak davacının talebi ile bağlı kalınması Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 26. maddesi hükmü gereği olup kamu düzenine ilişkindir. Bu nedenle fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerine en yüksek banka mevduat faizini aşmamak üzere yasal faiz işletilmesi gerekirken doğrudan yasal faize karar verilmesi doğru olmamıştır.
5-Öte yandan, dosya kapsamına göre davacı işçi 29.01.2010 tarihinde yaşlılık aylığı bağlanmak üzere iş sözleşmesini feshetmiş, kendisine 01.04.1999-29.01.2010 dönemine ilişkin olarak 10.02.2010 tarihinde 12.676,48 TL net kıdem tazminatı ödemesi yapılmıştır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, bu ödemenin mahsubu ile kıdem tazminatı hesaplanmış ise de, emeklilik sebebi ile anılan dönemin kıdem tazminatı ödemesi yapılmak suretiyle tasfiye edildiği anlaşılmakla, tazminata esas çalışma süresinin hesabında söz konusu çalışma döneminin dışlanmaması da isabetsizdir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.