MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle davacının 14/03/2011-31/10/2014 tarihleri arasında belediyeye bağlı taşeron firmalarda park ve bahçe işçisi olarak çalıştığını, davacının taşeron firma tarafından ücretsiz izine gönderilmek istendiğini, davacının dolaylı olarak feshe zorlandığını ve bu şekilde davacının iş sözleşmesinin davalı tarafından zımnen feshedildiğini belirterek 3.000,00 TL kıdem tazminatı, 1.500,00 TL ihbar tazminatı, 1.250,00 TL ücret alacağı, 100,00 TL ulusal bayram ve genel tatil alacağı ve 100,00 TL fazla mesai ücreti olmak üzere toplam 5.950,00 TL'nin davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekilleri davanın reddini savunmuştur.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, dosya kapsamı ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı vekilli temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Taraflar arasında feshin haklı sebebe dayanıp dayanmadığı hususu itilaflıdır.
Somut olayda; mahkeme tarafından yapılan yargılamada “davacının davalı ... alt işvereninde park görevlisi olarak çalışmakta iken alt işverence davacının 01/11/2014-01/03/2015 tarihleri arasında ücretsiz izne çıkarıldığı, davacının mevsimlik işçi olmadığı, daha önceki çalışma sürelerine bakıldığında ara vermesinin bulunmadığı, kaldıki bu kadar uzun süre ücretsiz izne çıkarılmasının haksız fesih niteliğinde bulunduğu” gerekçesi ile davacının kıdem ve ihbar tazminatı talep edebileceğinin kabulünde bir isabetsizlik bulunmasa da davacının, mevsimsel olarak ara verileceğine dair iş veren yazısının kendisine tebliğ edildiği 30.10.2014 tarihinden itibaren iş yerinde çalışmadığı ve davasını 12.11.2014 tarihinde açmış bunulduğu anlaşıldığından davacının hizmet süresinin 30.10.2014 tarihi itibari ile son bulduğunun kabulü ile davacının kıdem tazminatı miktarının belirlenmesi gerektiği halde yanılgılı olarak iş sözleşmesinin bitiş tarihinin 01.03.2015 olarak kabulü ile sonuca gidilmesi hatalıp bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine,16.10.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.