MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ: ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının fazla çalışmalarının ve hafta tatili ücretlerinin ödenmemesi sebebiyle iş akdini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının kendi isteğiyle istifa ederek işyerinden ayrıldığını, alacağının bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshi ve buna bağlı olarak davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır. Somut olayda, Mahkemece davacının fazla çalışma yaptığını kanıtlayamadığı gerekçesiyle kıdem tazminatı talebi reddedilmiştir. Dosya içerisinde 01.12.2014 tarihli, davacının özel nedenlerden dolayı istifa ettiğine dair dilekçe mevcut olup, davacının bu dilekçeye karşı herhangi bir itirazı olmamıştır. Dairemizin içtihatlarına göre, özel nedenlerle istifa kapsamına ödenmeyen işçilik alacaklarının bulunması girmemektedir. Bu nedenle kıdem tazminatı talebinin reddi istabetli ise de, red gerekçesi hatalıdır. Buna göre, davacının kıdem tazminatı alacağının özel nedenlerden dolayı kendisinin istifa etmiş olması gerekçesiyle reddi yerinde olacaktır.
3-Taraflar arasındaki diğer bir uyuşmazlık da davacının fazla çalışma alacağına ilişkindir.
Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. Bordrolarda tahakkuk bulunmasına rağmen bordroların imzasız olması halinde ise, varsa ilgili dönem banka ve tüm ödeme kayıtları celp edilmeli ve ödendiği tespit edilen miktarlar yapılan hesaplamadan mahsup edilmelidir.
Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.
Fazla çalışmanın belirlenmesinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin dikkate alınması gerekir.Somut olayda, Mahkeme, davacının fazla çalışma yaptığını yazılı delille ispat etmesi gerekirken ispat edemediğinden fazla çalışma alacağını reddetmiştir. Davacı, bordrolardaki imzaların kendisine ait olmadığını iddia etmiş olup söz konusu imza hakkında mahkmece bir araştırma yapılmamıştır. Diğer yandan ücret bordrolarının hepsinde fazla çalışma tahakkukları olmadığı gibi hepsi imzalı da değildir. Buna göre, Mahkemece yapılacak iş; imzalı ücret bordrolarının davacı asile gösterilerek imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, davacının imza inkarında bulunması halinde yöntemince imza incelemesinin yaptırılmasıdır. İmzaların davacı asile ait olması durumunda, dosyadaki tanık beyanlarına göre fazla çalışma alacağının hesaplanmasından sonra tahakkuk bulunan dönemlerin yapılacak olan hesaplamadan dışlanması; imzaların davacıya ait olmaması durumunda ise imzasız bordrolardaki tahakkukların yapılacak hesaplamadan mahsup edilerek sonuca gidilmesi gerekmektedir. Eksik inceleme ve araştırmayla karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.