MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... Nato Akaryakıt İkmal ve Nato Pol. Tesisleri işletmeleri vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili, müvekkilinin güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesini 07/01/2014 tarihinde 1475 Sayılı Yasanın 14/1 maddesinin 4. alt bendi gereğince feshettiğini, fazla mesai yapmasına rağmen kendisine fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, aynı şekilde resmi bayram, dini bayram ve arefe günlerinde de çalışan müvekkiline bayram günleri çalışma ücretlerinin de ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, fazla mesai, yıllık izin ile ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin hüküm altına alınmasını talep etmiştir.
Davalılar, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, ...'na yöneltilen davanın husumet yönünden reddine, diğer davalılar bakımından davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Karar davalılardan ... Akaryakıt İkmal ve Nato Pol. Tesisleri İşletme Başkanlığı temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma ücreti talep edip edemeyeceği hususu ihtilaflıdır.
Somut olayda, tanık beyanlarına göre davalı yerde üçlü vardiya sistemi ile çalışıldığı anlaşılmış, davacı tarafından sunulan “günlük basınç kontrol formu” na göre de vardiya saatlerinin 08.00-16.00, 16.00-24.00 ve 24.00-08.00 saatleri arasında olduğu tespit edilmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, söz konusu basınç kontrol formlarına göre; vardiya saatlerinin 08.00-16.00, 16.00-24.00 ve 24.00-08.00 saatleri arasında olduğu, her 15 dakikada bir, güvenlik görevlilerinin mesai başında olduklarının yetkililerin imzasıyla kayıt altına alındığının görüldüğü, buna göre günde 8 saat ara dinlenmesiz çalışarak 6 gün için haftada 48 saat çalışıldığı ve sonuçta haftalık 3 saat fazla mesai yapıldığı kabul edilmiştir. Ancak bilirkişi raporu aksine, sözü edilen günlük basınç kontrol formlarına bakıldığından 15 dakikada bir basınç kontrolü yapılsa bile, ara dinlenmesiz çalışıldığı tespit edilemediği gibi, davacı işçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalıştığının kabulü de hayatın olağan akışına aykırıdır. Buna göre davalı yerde üçlü vardiya sistemi ile haftanın 6 günü çalışıldığının anlaşılması ve 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesinde yer alan ara dinlenme süresine ilişkin düzenleme gereğince günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından en az bir saat ara dinlenmesi kullandırılması gerektiği dikkate alındığında, davacının fazla çalışma ücretine hak kazanmadığı kabul edilmelidir.
3-Yıllık izin alacağı bakımından hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının toplam 34 gün yıllık izin ücretininin hesaplanacağı belirtilmesine rağmen 39 gün üzerinden yıllık izin ücretinin hesaplandığı ve Mahkemece bu tutarın hüküm altına alındığı anlaşılmaktadır.Dosya içeriğine göre davacının kullanmadığı toplam 34 günlük yıllık izin hakkının bulunduğunun anlaşılmasına göre yıllık izin alacağının 34 gün üzerinden hesaplaması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur.
SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, 19.12.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.