MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
AVUKAT ...
DAVA TÜRÜ: ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı isteminin özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde iş sözleşmesini yaş dışında emeklilik koşullarını taşıdığı gerekçesi ile feshettiği tarihe kadar bobinajcı olarak görev yaptığını beyanla kıdem tazminatı, ücret, genel tatil, yıllık ücretli izin ve fazla çalışma alacaklarını talep etmiştir.
Davalı cevabının özeti:
Davalı vekili, davacının istifa ettiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.
Mahkeme kararının özeti:
Mahkemece toplanan deliller ve yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-4857 sayılı İş Kanunu'nun 59.maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır.
Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.
Akdin feshi halinde kullanılmayan yıllık izin sürelerine ait ücret, işçinin kendisine veya hak sahiplerine ödenir. Böylece, iş sözleşmesinin feshinde kullanılmayan yıllık ücretli izin hakkı izin alacağına dönüşür. Bu nedenle zamanaşımı da iş sözleşmesinin feshinden itibaren işlemeye başlar.
4857 sayılı Kanunun 54. maddesinde, yıllık ücretli izine hak kazanmak için gerekli sürenin hesabında, işçinin aynı işverenin bir veya çeşitli işyerlerinde çalıştığı sürelerin birleştirilerek göz önüne alınacağı hükme bağlanmıştır. Bu durumda, işçinin daha önce aynı işverenin bir ya da değişik işyerlerinde geçen hizmetlerinin yıllık izne hak kazanma ve izin süreleri hesabı yönlerinden dikkate alınması gerekir.
Somut olayda, davacının dava dilekçesi ile 11/04/2009 tarihinde davalı işyerinde çalışmaya başladığı ileri sürülmüş ancak 23/12/2015 tarihli dilekçe ile söz konusu işe giriş tarihinde maddi hata yapıldığı ve davacının işe giriş tarihinin işveren ve sigorta kayıtlarında açıkça belirtildiği üzere 04/11/1999 olduğu belirtiğinden hükme esas alınan 11/05/2016 tarihli ek bilirkişi raporuna göre hizmet süresinin 04/11/1999-08/07/2012 tarihleri arası 12 yıl 8 ay 4 gün kabulünde isabetsizlik yok ise de davacının yanılgılı olarak 3 yıl çalışması karşılığı 42 gün yıllık ücretli izin hakkı bulunduğu ve tamamının kullandırıldığından bahisle yıllık ücretli izin alacağının reddine hükmedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 05/03/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.