MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : İŞE İADE
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının davalıya ait hastanede genel müdür olarak 07.01.2014 ila 02.06.2015 tarihlerinde çalıştığını, iş akdinin performans düşüklüğü sebebiyle feshedildiğini, ancak sözlü ya da yazılı uyarı yapılmadığı gibi savunmasının dahi alınmadığını, performans düşüklüğünün söz konusu olmadığını belirterek feshin geçersizliğine ve davacı işçinin işe iadesine karar verilmesini, işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücret alacaklarının tespit edilmesini talep etmiştir.
Davalıların Cevabının Özeti:
Davalı vekili özetle, davacının ... daki hastanede idari anlamda en yetkili kişi ve işveren vekili olarak çalıştığını, kendisine emir ve talimat verecek daha üst konumda bir çalışan olmadığını, işe alma ve işten çıkarma yetkisinin bulunduğunu, iş güvencesi kapsamında bulunmadığını, davacının performansı düşük olduğu için işten çıkarıldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkeme davanın kabulüne karar vermiştir.
Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
Davacı iş akdinin performans düşüklüğü sebebiyle feshedildiğini, ancak sözlü ya da yazılı uyarı yapılmadığı gibi savunmasının dahi alınmadığını, performans düşüklüğünün söz konusu olmadığını beyanla işe iadesini talep etmiş davalı ise davacının işveren vekili olduğunu, işe iade davası açamayacağını beyanla davanın reddini talep etmiştir.
4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi için işçinin işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekili ve yardımcıları veya işyerinin bütününü sevk ve idare eden ve işçiyi işe alma veya işten çıkarma yetkisi bulunan işveren konumunda bulunmaması gerekir.
İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekilleri herşeyden önce, işletmenin bütününü sevk ve idare eden işveren vekilleri ile yardımcıları olduğuna göre işletmenin tümünü yöneten genel müdürler ve yardımcıları iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacaktır. Ancak belirtelim ki işyerinde genel veya genel müdür yardımcısı ünvanının kullanılması tek başına iş güvencesi kapsamında bulunma sonucunu doğurmaz. Önemli olan kendisine temsil yetkisi verilip verilmediği ve işletmenin bütününü yönetip yönetmediğidir. Bu hususta görev tanımı ve konunuma bakmak gerekir.
İş güvencesinden yararlanamayacak işveren vekillerinin 2. grubu, işletmenin değilde işyerinin bütününü yöneten ve işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekilleridir. Buna göre işletmenin bütününü sevk ve idare edenler başka bir şart aranmaksızın işveren vekili sayılırken, işletmenin değilde işyerinin bütününü sevk ve idare edenlerin 18. madde anlamında işveren vekili sayılabilmesi için ilave olarak işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisine haiz olması şartı aranır. İşyerinin tümünü sevk ve idare ile işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi katlanmış olarak birlikte aranır.
Somut olayda mahkemece davacının işe iadesine karar verilmiş ise de işveren vekili olup olmadığı konusunda yeterli araştırma yapılmamış, davacının işveren vekili olup olmadığı iddiası duraksamaya yer vermeyecek şekilde açıklığı kavuşturulmamıştır. Davacının işveren vekili olup olmadığının tespiti bakımından davacının görev tanımının, işyeri organizasyon şemasının davalı işverenden getirtilmesi, dosyaya sunulan bir kısım hekim sözleşmelerinin altında davacının imzasının da olduğu dikkate alınarak hekim dışında davacının genel müdür olarak çalıştığı, hastanede hastane çalışanlarının işe alınıp işten çıkarılması konusunda davacının yetkisinin bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bu hususların gözetilmemesi hatalı olmuştur.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29.05.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.