MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ: ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalı işyerinde 07/01/2010-12/03/2012 tarihleri arasında kurye olarak çalıştığını, devamlı olarak fazla çalışma yapmasına rağmen, bordrolarda temel ücretinin bir kısmının bölünerek fazla mesai olarak gösterildiğini ve hep aynı tutarda ücret ödendiğini bu nedenle 12.03.2012 tarihinde gönderdiği ihtarname ile iş akdini haklı nedene dayalı feshettiğini beyanla; kıdem tazminatı ile fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarına hükmedilmesini istemiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının fazla çalışma yapması halinde bunun bordrolara yansıtılarak ödendiğini, alacağı olmayan davacının haklı nedene dayanmaksızın iş akdini feshettiğini ileri sürerek davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı ve varsa miktarı hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği kabul edilmelidir.
Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazı kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazı kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir.
İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazı kayıt ileri sürülmemesi, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.
Yukarıda fazla çalışma konusunda anlatılan ilkeler, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde yapılan çalışmalar açısından da geçerlidir.
Somut olayda, dosya kapsamında yer alan davacı tarafından imza itirazına uğramayan bordrolarda fazla çalışma ücreti tahakkukları bulunmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, söz konusu tahakkukların hep aynı oranda olması, iddia ve davacı tanıklarıyla doğrulanan ücret miktarı dikkate alınarak bordrolarda ödendiği görünen fazla çalışmaların ücretin parçası olduğu sonucuna ulaşılmış ise de, bilirkişice yapılan bu çıkarım yerinde değildir. Fazla çalışmaların hep aynı miktarda olması ya da oransal olarak aynı oranda olması mümkündür. Diğer taraftan, davacı tarafından imza itirazına uğramayan yazılı belgeler karşısında, davacı tanık beyanları, fazla çalışma ücreti alacağı olarak görünen tutarların ücretin içinde yer alan tutarlar olarak kabulünü gerektirecek nitelik ve ağırlıkta değildirler. Bu itibarla, davacı tarafından imza itirazına uğramayan bordrolarda fazla çalışma ücreti tahakkuku olan dönemlerde daha yüksek fazla çalışma yapıldığı ancak eş değer bir delille ispatlanabileceğinden, bu tarz yazılı delillerin dosyada yer almadığı gözönüne alınarak, tahakkuk bulunan imzalı ücret bordrolarının kapsadığı ayların dışlanması, tahakkuk bulunan imzasız ücret bordroları yönünden ise bordrolar ile banka kayıtlarının uyumlu olup olmadığının belirlenerek, bordrolarda yer alan tahakkukların hesaplanan fazla mesai ücretlerinden mahsubu ile oluşacak sonuca göre karar verilmesi anlaşıldığından, hatalı değerlendirmeye dayalı olarak yazılı şekilde verilen karar isabetsiz bulunup, bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.