MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ: ALACAK
Davacı vekili, müvekkilinin mülga Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü'nde işe başladığı tarihten itibaren Türkiye Yol-İş sendikasına üye olduğunu, Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü'nde işe başladığı tarihten kadrolu işçi statüsüne geçirildiği 02.02.2001 tarihine kadar geçici işçi statüsünde çalıştırıldığını, 6111 sayılı Kanun kapsamında ise 21.11.2011 tarihinde Karayolları Genel Müdürlüğüne naklinin yapıldığını, mevsimlik işçi olarak çalıştığı dönemin kanun ve içtihatlar gereğince belirsiz süreli iş sözleşmesi niteliği kazandığını, sürekli işçi kadrosuna geçirildiği tarihte yürürlükte bulanan 01.03.1999 – 28.02.2002 yürürlük süreli 8. Dönem Toplu İş Sözleşmesinde çalıştırıldığı pozisyona tabi olduğu ücret skalasının yanlış tespit edildiğini, Toplu İş Sözleşmesi hükümleri uygulanırken mevsimlik işçi olarak çalıştığı dönemin dikkate alınmadığını, sanki ilk defa 02.02.2001 tarihinde işe girmiş gibi değerlendirilerek ücretinin tespit edildiğini, mevsimlik işçi olarak işe başladığı tarihten daimi statüye geçtiği tarihe kadar olan hizmet süresinin toplamına göre belirlenecek derece ve kademesine göre ücret intibakının yapılması gerektiğini belirterek eksik ödenen ücret, ikramiye, ilave tediye, ağır hizmet sorumluluğu, banka promosyonu, seyyar görev tazminatı ve sürekli görev yolluğu alacağı istemiştir.
Davalı vekili, geçici işçi olarak çalışan davacının sürekli işçi kadrosuna alınması sırasında yapılan ücret intibakında hata olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen karar davalı tarafın temyizi üzerine Dairemizin 18.03.2014 tarihli ve 2014/3162 Esas, 2014/6539 Karar sayılı kararı ile davanın reddi gerektiği belirtilerek bozulmuştur. Bozma ilamına uyularak dava reddedilmiştir. Ret kararı davacı tarafın temyizi üzerine Dairemizin 12.03.2015 tarihli ve 2015/4784 Esas, 2015/9957 Karar sayılı ilamı ile onanmıştır.
Davacı vekili, maddi hata talep dilekçesi ile 11.11.2015 tarihli Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararı doğrultusunda onama ilamındaki maddi hatanın düzeltilmesini talep etmiştir.
Öncelikle belirtmek gerekir ki, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 04.02.1959 tarihli ve 1957/13 esas, 1959/5 karar ve 09.05.1960 tarihli ve 1960/21 esas, 1960/9 sayılı kararlarında açıklandığı üzere Yargıtay’ca maddi hata sonucu verilen bir karara mahkemece uyulmasına karar verilmesi halinde dahi usulü kazanılmış hak oluşmaz ve Yargıtay’ın hatalı kararından dönmesi mümkündür.
Bu kapsamda, davacı ile aynı koşularda görev yapan bir kısım çalışanların açtıkları davalarda mahkemelerce verilen kabul kararları, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 11.11.2015 tarihli ve 2015/7-1115 esas, 2015/2541 karar sayılı kararı doğrultusunda Dairemizce onanırken eldeki davada verilen ret kararının da, Hukuk Genel Kurulu kararı öncesinde onandığı anlaşılmaktadır. Hukuki belirlilik ve öngörülebilirlik ilkeleri gereğince, Dairemizin 12.03.2015 tarihli ve 2015/4784 esas, 2015/9957 karar sayılı onama ilamı ile bu kararın dayanağı olan 18.03.2014 tarihli ve 2014/3162 esas, 2014/6539 karar sayılı bozma ilamının maddi hataya dayandığı anlaşıldığından ORTADAN KALDIRILMASINA karar verildi. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 11.11.2015 tarihli ve 2015/7-1115 esas, 2015/2541 sayılı kararında geçici işçilikte geçen sürelerin daimi kadroya geçişte kademe ve derece intibakında dikkate alınması gerektiği kabul edildiğinden uygulama birliği, hukuki belirlilik ve öngörülebilirlik ilkeleri uyarınca, davacının derece ve kademesinin belirlenerek varsa fark alacaklarının, 6360 sayılı Kanun'un 30 Mart 2014 tarihinde yürürlüğe giren 1/5. maddesi ile tüzel kişiliği kaldırılan davalı Ankara İl Özel İdaresinin, anılan tarihte devam eden eldeki davaya ilişkin devir işleminin yapıldığı Ankara Büyükşehir Belediyesi'ne karşı hüküm altına alınması için kararın bozulması gerekmiştir.
Kabule göre de, kapatılan İl Özel İdaresi harçtan muaf olmadığı halde yargılama harcından sorumlu tutulmaması hatalıdır.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.11.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy