MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ: ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı isteminin özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 2000 yılı ağustos ayından–20.04.02013 tarihine kadar şoför, depocu ve iş makinası operatörü olarak çalıştığını, iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini beyanla kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla mesai ve genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.
Davalı cevabının özeti:
Davalı vekili, davacının müvekkili şirkette iddia edilen kadar çalışmasının bulunmadığını, çalıştığı süreye ilişkin olarak genel tatil ve fazla mesai alacaklarının ödendiğini, davacının iş sözleşmesinin mazeretsiz devamsızlığı üzerine işverence haklı nedenle feshedildiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.
Mahkeme kararının özeti:
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar süresi içinde davalı tarafça temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Somut olayda davacı işçi, davalı işyerinde 2000 yılı ağustos ayından 20.04.2013 tarihine kadar 04.04.2005-24.06.2006 tarihleri arasında askere gittiği dönem hariç aralıksız olarak çalıştığını ileri sürmüş, davalı işveren ise davacının SGK’ya bildirilen süreler dışında çalışmasının olmadığını savunmuştur. Mahkemece hükme esas teşkil eden bilirkişi raporunda davacının 01.08.2000-04.05.2005 ve 05.07.2006-06.05.2013 tarihleri arası iki dönem halinde toplam onbir yıl altı ay beş gün çalıştığının kabulü ile dava konusu alacaklar hesaplanmıştır.
Kabul edilen hizmet süresi yönünden Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarına göre, davacının davalı işyerinde 14.09.2007-06.05.2013 tarihleri arası çalıştığı bildirilmişse de dinlenen davalı tanık beyanlarından davacının 2003 yılında davalı yanında işe girdiği anlaşılmaktadır. Davacının talebi, Kurum kayıtları, davalı tarafından ibraz edilen işyeri kayıtları ve özellikle davalı tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde 2003 yılı öncesi yapıldığı varsayılan çalışmaların ispatlanamadığı bu nedenle anılan döneme ilişkin taleplerinin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 13.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.