MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; müvekkilinin haksız şekilde işten çıkarıldığını beyan ederek kıdem ve ihbar tazminatı, izin ücreti, işçilik alacaklarının faizleri ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı Savunmasının Özeti:
Davalı taraf; davacının hakettiği kıdem tazminatı ve yıllık izin ücretinin ödendiğini, bunun dışında alacağı bulunmadığını savunup davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkeme, davacının davalı işyerinde bekçi olarak çalışmakta iken güvenlik sertifikası olmayan çalışanların iş akdinin davalı tarafça feshedildiği, bu durumda davacıya kıdem ve ihbar tazminatının ödenmesi gerektiği, davalı tarafça ibraz edilen ödeme belgelerinden kıdem ve ihbar tazminatın tamamının ödendiğinin anlaşıldığı, ayrıca davacının kullanmadığı veya ücretini almadığı yıllık izin bulunmadığı, ancak tanık beyanlarından davacının fazla mesai, hafta sonu çalışması ve bayram çalışması yaptığı ve bunların ücretlerinin ödendiğinin davalı tarafça ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar, davalı taraf vekilince temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2-Taraflar arasında davacının fazla mesai ücret alacağı bulunup bulunmadığı uyuşmazlık konusudur.
Dosya kapsamında hükme esas alınan bilirkişi raporunda, tanık beyanlarından anlaşılan çalışma sürelerine göre yapılan değerlendirmede, davacının haftalık oniki saat fazla mesai çalışması bulunduğu kabulü ile hesaplama yapılmışsa da varılan sonuç hatalıdır. Bilirkişi raporunda açıklama kısmında, çalışma sürelerine göre değişen miktarda ara dinlenme sürelerinin hesaplamada düşülmesi gerektiği belirtilmesine rağmen, toplam saat süresi hesaplanırken ara dinlenme süresinin düşülmediği, ayrıca hafta tatili talebi içeriğinde hesaplanan çalışma saat sürelerinin fazla mesai süresine de eklenmesi ile hatalı sonuca ulaşılmıştır.
Tanık beyanlarından ve dosya içeriğinden tespit edilen çalışma sistemine göre; ilk hafta 6 gün 17:00-23:00 arası 6 saat, yarım saat ara dinlenmenin düşülmesi neticesinde günlük 5,5 saat, 6 günde 33 saat, hafta tatilinde 08:00-23:00 arası 15 saat, 1,5 saat ara dinlenme süresinin mahsubu ile 13,5 saat, hafta tatili alacağı hesabında esas alınan 7,5 saatin düşülmesi ile 6 saat olmak üzere toplam 39 saat; ikinci hafta ise 6 gün 23:00-08:00 arası 9 saat, 1 saat ara dinlenme süresinin mahsubu ile 8 saat, 6 günde 48 saat, hafta tatilinde 23:00-08:00 arası 9 saatten 1 saat ara dinlenmesinin düşülmesi neticesinde 8 saat, hafta tatili alacağı hesabında esas alınan 7,5 saatin mahsubu ile yarım saat olmak üzere toplam 48,5 saat çalışma yapıldığı, buna göre kırkbeş saatlik normal çalışma süresinin aşıldığı ikinci hafta için 3,5 saatlik fazla mesai yapıldığı kabulü ile hesaplama yapılması gerekirken yazılı şekilde hesaplama yapılması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.05.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.