MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı işçi iş sözleşmesini ödenmeyen işçilik alacakları nedeniyle haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile yıllık izin, ücret, fazla mesai ve genel tatil ücreti alacaklarını talep etmiştir.
Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece dosyadaki deliller ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasında uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.
4857 sayılı İş Kanununun 59 uncu maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır.
Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.
Dosya içeriğine göre hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının çalışma süresine göre toplam 150 iş günü yıllık ücretli izne hak kazandığı, dosyaya sunulan belgelerden 75 gün izin kullandığı ve 481,24 TL yıllık izin ödemesi yapıldığı tespit edilmiş olup, 75 günlük bakiye izin ücretinden ödendiği tespit edilen 481,24 TL net tutarın mahsubundan sonra kalan izin ücretine hükmedilmesi gerektiği ifade edilerek 1.933,53 TL net yıllık izin ücreti hesaplanmıştır.
Ancak Mahkemece hüküm fıkrasında yıllık izin ücreti olarak ödeme mahsup edilmeden önceki brüt 2.866,50 TL miktardan taleple bağlı kalınarak 1.700.00 TL'sına hükmedilmiştir. Ödemenin brüte çevrilip mahsup edilmemesi hatalı olup bozma nedenidir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy