MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı isteminin özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin 14.08.2007 tarihinde davalı şirkette 4857 sayılı İş Kanununa tabi kapsam dışı raportör olarak çalışmaya başladığını, KPSS sonucuna göre yerleştirme isteyen müvekkilinin Gümrük ve Ticaret Bakanlığı icra memurluğu kadrosuna atanması üzerine davalı kuruma 15.06.2012 tarihinde verdiği dilekçe ile iş akdini 13.08.2012 tarihi itibari ile feshettiğini bildirdiğini beyanla kıdem tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı cevabının özeti:
Davalı vekili, davacının istifa etmek suretiyle işten ayrıldığını, davacının açmış olduğu davanın haksız ve mesnetsiz olduğunu beyan ederek davanın reddini savunmuştur.
Mahkeme kararının özeti:
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
Taraflar arasında, davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanamayacağı uyuşmazlık konusudur.
Kıdem tazminatı, feshe bağlı haklardan olsa da, iş sözleşmesinin sona erdiği her durumda talep hakkı doğmamaktadır.
Genel olarak iş sözleşmesini fesih hakkı, karşı tarafa yöneltilmesi gereken tek taraflı bir irade beyanı ile iş sözleşmesini derhal veya belirli bir sürenin geçmesiyle ortadan kaldırabilme yetkisi veren, bozucu yenilik doğuran bir haktır. İşçinin haklı nedenle iş sözleşmesini derhal feshi 4857 sayılı İş Kanununun 24. maddesinde düzenlenmiştir. İşçinin önelli fesih bildiriminin normatif düzenlemesi ise aynı Kanunun 17. maddesinde ele alınmıştır. Bunun dışında Kanunda işçinin istifası özel olarak düzenlenmiş değildir.
İşçinin haklı bir nedene dayanmadan ve bildirim öneli tanımaksızın iş sözleşmesini feshi, istifa olarak değerlendirilmelidir. İstifa iradesinin karşı tarafa ulaşmasıyla birlikte iş ilişkisi sona erer.
İşyerinde işçi statüsünde çalışmakta olan ve kendi isteği ile ayrılarak bir kamu kurumunda memur ya da sözleşmeli personel olarak çalışmaya başlayan işçi yönünden yapılan işlemin prosedür gereği olduğundan da söz edilemez. İşçi daha iyi şartlarda ve ayrı bir statüde çalışma yolunu seçmiştir. Bu itibarla istifa ile sona eren dönemin kıdem tazminatı hesabında dikkate alınması doğru olmaz. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu kararları da bu doğrultudadır (Yargıtay H.G.K. 15.10.2008 gün 2008/ 9-586 E, 2008/ 633 K. ; 28.11.2007 gün 2007/ 9-814 E, 2008/ 896 K.).
Somut olayda davacı işçinin, davalı işyerinde 14.08.2007-13.08.2012 tarihleri arasında işçi statüsünde çalıştığı ve 15.06.2012 tarihli istifa dilekçesi ile iş sözleşmesini haklı neden olmaksızın dava dışı Gümrük ve Ticaret Bakanlığı icra memurluğu kadrosuna atanması gerekçesi ile feshettiği anlaşılmaktadır. İş sözleşmesinin feshinin işçinin iradesine bağlı olarak gerçekleştiği, davacının daha iyi şartlarda ve ayrı bir statüde memur olarak çalışma yolunu seçtiği, 4857 sayılı İş Kanunu'na tabi iş sözleşmesinin işçinin isteği ile son bulduğu ve bu şekilde iş sözleşmesini fesheden işçinin kıdem tazminatı isteme hakkı bulunmadığından davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.01.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy