MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ: ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2-Taraflar arasında davacının ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı konusu ilk uyuşmazlık noktasıdır.
Davacı, davalıya ait Kocayayla İşletmesinde çalışmakta iken Yenice işletmesinde çalışması gerektiğinin söylendiği ve kabul etmemesi üzerine iş akdine son verildiğini iddia etmiştir. Davalı ise, davacının yeni görev yerinde işe başlamayarak işi bıraktığını savunmuştur.
İddia ve savunma, delil durumu ve tüm dosya içeriği dikkate alındığında davalı işverence yapılan görev değişikliğinin esaslı olduğu, davacının bu değişikliği kabul etmeme hakkının bulunduğu, işverence esaslı değişiklik mahiyetindeki görev teklifinin davacı yanca kabul edilmemesi üzerine, işverenin; 4857 Sayılı Yasa'nın 22. maddesine göre koşulları bulunmakta ise ancak geçerli olarak iş akdine son verme imkanının bulunduğu, şu halde davacı işçinin ihbar tazminatını yakacak şekilde işyerini terk etmesinin hayatın olağan akışına uygun bulunmadığı anlaşıldığından; mahkemece iş akdine işverence haklı bir neden olmadan son verildiği kabul edilerek ihbar tazminatı talebinin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe reddi isabetli olmayıp bozma nedenidir.
3-Taraflar arasında davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışıp çalışmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.
Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.
Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir.
Aynı ispat kuralları hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ispatı için de geçerlidir.
Somut uyuşmazlıkta, mahkemece davacı tanık anlatımları ile ispatlandığı kabul edilerek fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil ücret alacakları hüküm altına alınmış ise de; davacı tanıklarının da davalı aleyhine davaları bulunduğu sabit olup; başka delillerle desteklenmeden tek başına husumetli tanık anlatımına itibar edilemez. Dosya içerisinde davacı tanıklarının anlatımını destekleyen bir başka delil de bulunmamaktadır. Açıklanan nedenler ile davacının yöntemince ispatlanamayan fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları taleplerinin reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
4-Taraflar arasında davacının yıllık izin ücreti alacağının miktarı da uyuşmazlık konusudur. Mahkemece davacının kıdem süresine göre yıllık ücretli izin alacağı olduğu ve kullandırıldığının ispatlanamadığı kabul edilerek hüküm kurulmuş ise de, dosya içerisinde bulunan yıllık izin belgelerinden davacının kullandığı yıllık izin süreleri bulunduğu sonucuna varılmaktadır. Açıklanan nedenle, Mahkemece bu belgeler değerlendirilerek sonucuna göre davacının yıllık ücretli izin alacağının bulunup bulunmadığının belirlenmesi gerekirken bu husus gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililereye iadesine, 31/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.