MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ: ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, iş sözleşmesinin haksız sona erdirildiğini beyan ederek, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil, fazla mesai alacağı ücretlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davacının isteklerinin yerinde olmadığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre kıdem tazminatının reddine diğer isteklerin kısmen kabulüne karar verilmiştir. Mahkeme kararı Dairemizin 20.06.2016 tarih 2015/13430 esas, 2016/18287 karar sayılı ilamı ile fazla mesai hesabı yönünden bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyulmakla taleplerin kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.
Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.
Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
Somut uyuşmazlıkta; davacının çalışmaları 28.11.2012-31.12.2012 döneminde ...; 01.01.2013-30.09.2013 döneminde ... işverenliğinde geçmiştir. Bozma öncesi tanık beyanlarına göre iki dönem arası çalışma süresi farklılık arz etmektedir. Bilirkişi tarafından ilk dönem için davacı tarafça ibraz edilen çalışma listelerine göre pazar günleri hariç fazla çalışma süresi otuzdört saat olduğu listedeki çalışma sürelerinden dört saate kadar olan sürelerden onbeş dakika, dört saat üzerindeki sürelerden otuz dakika ara dinlenme süresi düşülerek otuzbir saat fazla mesai yapıldığı tespit edilmiştir. Dairemiz kararı ile ara dinlenme süreleri ve indirim oranı yönünden bozma yapılmıştır. Ancak bozma kararı sonrası İlk Derece Mahkemesince dosya bilirkişiye tevdii edilmiş hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla çalışma hesabı her hafta için tek tek denetime elverişli şekilde yapılmamış, sunulan çizelge bozma kararı içeriğini karşılamamıştır. Mahkemece bu yön gözetilmeden denetime olanak bulunmayacak şekilde hazırlanan bilirkişi raporuna göre fazla çalışma ücret alacağının belirlenmesi hatalı olup bozma nedenidir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının talep halinde ilgililere iadesine, 18.06.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy