MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ: ALACAK
Y A R G I T A Y K A R A R I
Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar, 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir.
Davacı eldeki alacak davası ile; bir kısım işçilik alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, 06.02.2013 tarihli kararla, fazla çalışma alacağının hüküm altına alınmasına karar verilmiştir. Mahkemenin 06.02.2013 tarihli kararı, Dairemizin 08.05.2014 tarihli ilamıyla, fazla çalışma alacağından verimliliği teşvik priminin mahsup edilmesi yönünden bozulmuştur. Diğer yönlerden bir bozma sebebi yapılmadığından, hükmün bu kısmı kesinleşmiştir. Bozma ilamına uyulmasına karar veren Mahkemece verilen 28.02.2017 tarihli kararın davalı tarafça yeniden temyiz edilmesi üzerine belirlenen verimliliği teşvik primi ödemelerinin bozma öncesi kesinleşen alacak miktarından mahsup edilmesi gerekirken alacağın kazanılmış hak ilkesi ihlal edilerek yeniden belirlenmesi ve belirlenen miktardan verimliliği teşvik priminin mahsup edilmesinin hatalı olduğu belirterek kararın bozulmasına karar verilmiş, bozma ilamına uyan Mahkemece ilk bozma ilamı öncesi hüküm altına alınan miktar hüküm altına alınmıştır.
Mahkemece, bozma sonrasında kesinleşen hususlar dikkate alındığında 125,74 TL verimliliği teşvik primine ilişkin ödemenin mahsup edilmesi gerektiği kabul edilerek hüküm kurulmuştur. Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Bozmadan sonra tesis edilen mahkeme kararında, temyiz kesinlik sınırının belirlenmesinde, bozma kararı kapsamı dışında kalan alacaklara dair hüküm kısmının dikkate alınmaması gereklidir. Şu halde, dosya içeriğine göre, Dairemizin 05.05.2014 ve 21.09.2017 tarihli bozma kararları kapsamında bulunan uyuşmazlık konusu toplam miktarın karar tarihi itibari ile temyiz kesinlik sınırı olan 2.590,00 TL kapsamında kaldığı anlaşılmakla, davalı vekilinin temyiz isteminin, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 427, 432 maddeleri uyarınca reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda yazılı sebepten, davalı vekilinin temyiz isteminin 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 427, 432 maddeleri uyarınca REDDİNE, 04.04.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy