MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ: ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı vekili, müvekkili işçinin kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Bozma ilamına uyan Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasında çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, tazminat ve yıllık izin ücreti alacağında; davacının yurt dışındaki çalışma tarihleri içerisinde, yurda giriş ve çıkış kayıtlarına göre Türkiye’de bulunduğu sürelerde, yıllık izinde olup olmadığı, yıllık izinde değilse bu sürelerin kıdemden sayılıp sayılmayacağı noktasındadır.
Bozmadan önceki hükme esas alınan bilirkişi raporunda; davacının dokuz yıllık kıdemi bulunmasına rağmen sekiz yıl üzerinden bakiye yıllık izin süresi 91 gün olarak tespit edilerek yıllık izin alacağının hesaplandığı ve tarafların temyizi üzerine Dairemizce davacı tarafın tüm temyiz itirazları reddedilerek davalı tarafın temyiz itirazları bakımından kararın bozulduğu anlaşılmaktadır. Bozma sonrası alınan bilirkişi raporunda davacının dokuz yıllık kıdemi üzerinden bakiye yıllık izin süresi 111 gün olarak tespit edilerek yıllık izin alacağının hesaplandığı ve Mahkemece bu miktar yıllık izin alacağı olarak hüküm altına alınmıştır. Davacı tarafın tüm temyiz itirazlarının reddine karar verilmesine göre davalı lehine usuli kazanılmış hak oluştuğundan buna göre yıllık izin alacağının hüküm altına alınmaması hatalıdır.
Dairemizin bozma ilamında davacının yurt dışındaki çalışma tarihleri içerisinde Türkiye’de bulunduğu sürelerde, yıllık izinde olup olmadığının tartışılması gerektiği belirtilmiştir.Bozma sonrası bilirkişi raporunda yıllık izin belgeleri ile örtüşmeyen yurda giriş çıkış tarihleri arasında yıllık izin kullandığının kabulünün uygun olmayacağı belirtilmiştir.
Davacının iddia ettiği çalışma süresi içinde yıllık izin belgeleri dışındaki tarihlerde de Türkiye’de olduğu zamanlar bulunmaktadır.Hal böyle olunca Mahkemece davacının yurt dışı giriş-çıkış kayıtlarından Türkiye'de bulunduğu sürede aylık ücreti ödenmişse yıllık izinli olarak Türkiye'de bulunduğu kabul edilmeli,ödenmemişse ücretsiz izinli sayılarak,bu sürelerde fiilen çalışma olmaması nedeni ile söz konusu sürelerin tazminat ve alacağa esas kıdem süresinden düşülmesi gereklidir.
SONUÇ: Temyiz olanan hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10/10/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.