(4857 S. K. m. 20)
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi C. K. Ünal tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı vekili davacının iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından keyfi olarak, geçerli sebebe dayanmadan feshedildiğini iddia ederek feshin geçersizliği ile müvekkilinin işe iadesine karar verilmesini istemiştir.
Davalı işveren ise; davacının sürekli işe geç geldiğini, davacının işe sürekli geç gelmesinin üretimde aksamaya neden olduğunu, buna ilişkin olarak davacıdan savunma istendiğini, davacının savunmasında söyleyecek bir şey olmadığını belirttiğini, bu yönde bir savunmanın kabul edilemeyeceğini, feshin geçerli sebebe dayandığını savunmuştur.
Mahkemece davacıya daha önce ihtar verilmediği ve fesih işleminin eylemle orantılı olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
İş sözleşmesi ile işçiye yüklenen temel borçlardan biri işin özenle yapılmasıdır. İşyerine zamanında gelmek ve işe zamanında başlamak, işin aksamasına neden olabilecek davranışlardan kaçınmak da özen yükümlülüğünün gerektirdiği hallerdir. Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının iş sözleşmesinin devamı sırasında fesihten önceki son 4 aylık zaman dilimi içinde 19 kez geç kaldığı ve davacının işe geç gelmesinden dolayı işyerinde olumsuzlukların yaşandığı, üretimde aksamalar olduğu anlaşılmaktadır. Dinlenen tanıklar davacının bu konuda önceden sözlü olarak uyarıldığını da bildirmişlerdir. Davacı işçinin bu davranışlarının özen yükümlülüğüne aykırı nitelikte olduğu açıktır. Fesih işleminin davacının sadece son kez işe geç kalmasına dayanmadığı, süre gelen geç kalmaların tümünün fesih nedenini oluşturduğu, bu suretle feshin geçerli sebebe dayandığı anlaşılmaktadır.
Bu durumda davanın reddine karar vermek gerekirken olaya uygun düşmeyen gerekçeyle karar verilmesi hatalı bulunmuş ve 4857 sayılı İş Yasasının 20/3. maddesi gereğince Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.
Sonuç: 1- Yerel mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,
2- Davanın REDDİNE,
3- Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,
4- Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 40,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,
5- Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.100,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,
6- Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,
Kesin olarak 17.11.2011 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)