(4857 S. K. m. 17, 41, 46, 47, 57, 63) (1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla çalışma, yıllık izinle ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, istemi kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi H. Bağcıvan tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini belirterek kıdem, ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir. Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuşlardır.
Mahkemece, bilirkişi hesaplamaları doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm, davacı ve davalılar vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.
1) Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2) Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Mahkemece davacının çalıştığı tüm süre boyunca haftada 7,5 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek hüküm kurulmuştur. Ancak, dosya içeriğine göre davacının okulların kapalı olduğu dönemde fazla çalışma yapmadığı anlaşılmaktadır. Anılan dönem dışlanarak fazla mesai ücreti hesaplanmalı ve oluşacak sonuca göre hüküm kurulmalıdır. Eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenmesi halinde ilgiliye iadesine, 24.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy