(4857 S. K. m. 22, 62)
Dava: Davacı, brüt ücret, ilave tediye, ikramiye, işgüçlüğü tazminatı, bakım tazminatı farkları ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi G. Şeker Çalık tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde teknisyen olarak çalışmakta olduğunu, 15.06.2004 tarihine kadar 31,00 TL gün ücret üzerinden çalışmakta iken oluru alınmaksızın 4857 sayılı İş Kanunu'nun 62., 22. md.'si, Toplu İş Sözleşmesi GLK.'nun 6/2. md.'sine aykırı olarak 24,44 TL'sına düşürüldüğünü, sonraki toplu iş sözleşmesi zamlarının eksik ücret üzerinden uygulandığını, 10.000 TL brüt ücret farkı,1.500,00 TL brüt ilave tediye ücret farkı, 1.750,00 TL brüt ikramiye farkı, 600,00 TL brüt işgüçlüğü tazminatı farkı, 1.100,00 TL brüt bakım tazminatı farkı, 3.000 TL brüt fazla mesai ücreti farkı olmak üzere toplam 18.950,00 TL alacağın hüküm hüküm altına alınmasını talep etmiştir.
Davalı vekili, davacının Tes-İş Sendikası üyesi olduğunu, TEDAŞ Genel Müdürlüğü ile üyesi Tes-İş Sendikası arasında 31.05.2004 tarihli bir protokol yapıldığını, bu protokol uyarınca davacının ücretinin sözleşmede ön görülen görev tanımının karşılığı 31,00 TL'den 24,44 TL'ye çekildiğini ve toplu iş sözleşmesi ne uygun olarak ücret ve ücrete bağlı alacaklarının ödendiğini, bu ödemelerle günlük ücretinin 45,26 TL olduğunu, davacının ücretinde azalma değil artış meydana geldiğini, davacının üyelik nedeniyle oluşan yeni durumu bilerek üyeliği kabul ettiğini,davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacının işe başladığı 10.11.2003 tarihinde günlük brüt ücreti 31.00 TL dir. Davacısendikaya üye olmuş üyelik işveren 21.06.2004 tarihinde bildirilmiştir. İşyerinde uygulanan 01.03.2003-28.02.2005 tarihli toplu iş sözleşmesinin eki olarak imzalanan protokol hükümleri gereği davacıya günlük 24,44 TL ücret ödendiği anlaşılmaktadır. Toplu iş sözleşmesinintarafları arasında imzalanan 15.06.2004 tarihli protokolle sendikaya sonradan üye olan işçilerin toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlandırılmasına ilişkin özel hükümler getirilmiş, bu özel hükümlere göre davacı ve onunla aynı şartlarda çalışan işçilerin ücretleri belirlenmiştir. Dolayısıyla, sadece davacının şahsına ilişkin ücretinin düşürülmesiveya ücretinin işverence tek taraflı olarak düşürülmesi söz konusu olmamıştır. Bu durum karşısında, davacının toplu iş sözleşmesinin hükümlerinden faydalanmaya başladığında ücretinin 24,00 TL olarak belirlenmesinde, davalı ve davacı adına hareket eden sendika ile işveren arasında imzalan 31.05.2004 tarihli protokol hükümlerinin esas alındığı açıktır. Bu bakımdan ücretin düşürülmesi iddiasının sözleşme dayanağının bulunmadığı yönündeki davacı iddialarına katılmak mümkün olamamaktadır. Davacıya yürürlükte olan toplu iş sözleşmesi gereğince ödenmesi gereken menfaatler davalı tarafça ödenmektedir. Bu şekilde davacının toplu iş sözleşmesinden faydalanmasıyla birlikte toplu iş sözleşmesinin işçiler lehine getirdiği akçalı menfaatlerden (giyim yardımı, gıda yardımı, yemek yardımı, ikramiye, ilave tediye gibi) de yararlanması mümkün olup böylelikle davacının gelirinde artış meydana gelmiştir. Mahkemece bu yönler gözden kaçırılarak davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.10.2013 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy