(4857 S. K. m. 41, 57) (1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi F. B. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı işçi, davalıya ait işyerinde 14.07.2006-08.10.2009 tarihleri arasında çalıştığını, fazla çalışma ücret alacaklarının ödenmemesi ve sigorta primlerinin gerçek ücreti üzerinden yatırılmaması nedeni ile iş sözleşmesini haklı nedene dayalı feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili, davacının asgari ücret ile sigorta primlerinin gerçek ücreti esas alınarak eksiksiz ödendiği, işyerinde fazla çalışma yapılmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, iş sözleşmesinin davacı işçi tarafından haklı nedene dayalı feshedildiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içerisinde davalı tarafça temyiz edilmiştir.
Davacı işçinin fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanamadığı da uyuşmazlık konusudur.
Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
Somut uyuşmazlıkta, davacı ve davalı tanıkların ortak anlatımlarından işyerinde Mart, Nisan, Mayıs, Haziran, Temmuz aylarında işlerin yoğun olduğu dönemde 22.00'a kadar uzadığı, bunun dışındaki çalışma dönemlerinde ise çalışmanın saat 20.00'da son bulduğu anlaşılmaktadır. Bu husus dikkate alınmadan, davacının tüm yıl boyunca haftada iki gün saat 22.00'a kadar çalıştığı kabul edilerek yapılan hesaplama doğrultusunda belirlenen fazla çalışma ücret alacağının hüküm altına alınması isabetsizdir.
Öte yandan, yıllar itibari ile hesaplamaya esas alınan ücret miktarının ne şekilde belirlendiği hükme esas alınan bilirkişi raporunda denetime elverişli şekilde gösterilmemiştir.
Bilirkişiden ek rapor alınarak, yaz ve kış dönemleri itibari ile değişen çalışma saatlerine göre ayrı ayrı haftalık fazla çalışma süreleri belirlenerek, denetime elverişli şekilde yeniden hesaplama yapılmalı ve sonucuna göre hüküm kurulmalıdır. Eksik incelemeye dayalı karar verilmesi hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy