(4857 S. K. m. 17, 41, 47) (1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai ve ulusal bayram genel tatili ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, istemi kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı, iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile, izin, fazla çalışma ve genel tatil alacaklarını istemiştir.
Davalı, husumet itirazında bulunmak sureti ile üst işveren olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararı davalı Bakanlık vekili temyiz etmiştir.
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Taraflar arasında kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanma yönünden iş sözleşmesinin sona erme şekli konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.
Somut olayda alt işverenler nezdinde güvenlik görevlisi olarak çalışan davacı 30.6.2009 tarihinde iş sözleşmesinin haksız şekilde feshedilmesi üzerine emeklilik için 3.7.2009 tarihinde ilgili kuruma başvurduğunu iddia etmiştir. Davalı ise davacının iş sözleşmesinin emekliye ayrılması sebebiyle feshedildiğini savunmuştur. Davacının Sosyal Güvenlik Kurumuna 3.7.2009 tarihinde başvurduğu işten çıkış işleminin ise 30.6.2009 tarihinde yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Dosya içeriğine göre 25.8.2009 tarihli yazı ekinde davacının 30.6.2009 tarihinde emeklilik başvurusu yaptığına dair belgenin ekte olduğu belirtilmiştir. Kıdem ve ihbar tazminatı yönünden davalı yazı ekinde belirtilen davacının 30.6.2009 tarihinde çalıştığı kurumda emeklilik başvurusunda bulunup bulunmadığına dair dilekçe araştırılmadan karar verilmesi hatalıdır.
3- Taraflar arasında işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı uyuşmazlık konusudur.
Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.
Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanlarıyla sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
Somut olayda, güvenlik görevlisi olan davacı fazla çalışmasının bulunduğu ve genel tatil günlerinde çalıştığını iddia ederek fazla çalışma ve genel tatil ücret alacağını istemiştir. Davacı şahitlerinden birisi 2004 yılında bir yıl kadar çalıştığını eşinden dolayı çalışma saatlerini bildiğini belirterek akşam 16:00 - sabah 07:00 arasında davacının çalıştığını, diğeri ise 2004 yılına kadar davacıyla birlikte çalıştıklarını akşam 19:00 - sabah 07:00 arası iki vardiya çalışma yapıldığını sonradan davacıdan mesai saatlerinin değiştiğini akşam 17:00 - sabah 07:00 arasında çalıştığını duyduğunu beyan etmiş, davalı şahidi ise sabah 07:30 - akşam 16:30 arası çalıştığını beyan etmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının akşam 19:00 - sabah 07:00 arası saatleri arasında çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmış ise de çelişkili şahit beyanları uyarınca davacının fazla çalışma alacağının hesap edilmesi doğru bulunmamıştır. Mahkemece davacının çalıştığı işyerindeki çalışma saatleri, davacının görevi, davacının ve diğer çalışanların çalışma saatleri tereddüte mahal vermeyecek şekilde araştırılmalı ve sonucuna göre hüküm kurulmalıdır. Eksik incelemeyle verilen karar hatalı olup bu husus bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, temyiz harcının istenmesi halinde iadesine, 20.09.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy