(4857 S. K. m. 41) (1475 S. K. m. 14)
Dava ve Karar: Davacı, kıdem tazminatı ile fazla çalışma ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacı müvekkilinin davalı işyerinin kuruluş tarihi olan 2009 yılından itibaren çalışmaya başladığını, mağazanın her biriminde görev aldığını, aldığı en son net ücretin 1.000,00 TL olduğunu, yasal haklarının ödenmemesi nedeniyle 21.09.2012 tarihinde ihtarname göndermek suretiyle sözleşmeyi feshettiğini, davalının ise bu tarihten sonra 01.10.2012 tarihinde ihtarname çekmek suretiyle davacı işe gelmiyormuş gibi işlem yaparak sözleşmeyi feshettiğine dair ihtarname gönderdiğini, davacının işyerinin açılışı aşamasında sabah 09.00'dan ertesi sabah 05.00'e kadar 15 gün bu şekilde çalıştığını, işyerinin faaliyete geçmesinden sonra ise çalışma saatlerinin günlük 10.00-22.00 saatleri arası olduğunu, yaz mevsiminde çalışmaların 23.00'e kadar sürdüğünü, satış danışmanlığı dışında ayrıca davacının çevre illere ürün teslim ve montaj işi için gittiğini, özellikle Elazığ iline ayda 2-3 defa gittiğini, söz konusu günlerde çalışmasının günlük 20 saati bulduğunu, ancak fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla kıdem tazminatı ile fazla çalışma ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının belirsiz iş sözleşmesiyle müvekkil şirkette satış danışmanı olarak 15.12.2009 tarihinden iş sözleşmesinin davalı tarafından 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II-g maddesine dayanılarak haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
Mahkemece davalının cevap dilekçesinde bildirmiş olduğu tanıklar dinlenerek karar verilmesi gerekirken, tanıkların dinlenmeden eksik incelemeye dayalı olarak hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, sair yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.03.2016 gününde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy