(4857 S. K. m. 18, 20, 25)
Dava ve Karar: Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı MOTAŞ avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi P. Şanlı Türgen tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili; müvekkilinin içinde bulunduğu yaşanan olumsuz davranışlar üzerine, davacının iş sözleşmesinin bildirimsiz olarak fesh edildiğini, davacı müvekkilinin iş sözleşmesinin savunması alınmaksızın usule ve Yargıtay içtihatlarına aykırı olarak feshedildiğini, fesih tarihinden çok uzun süre öncesine ilişkin olan olaylar, gerçeğe aykırı bir şekilde yansıtılarak fesih sebebi sayıldığını belirterek fesih işleminin geçersizliğine, müvekkilinin işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı MOTAŞ (Malatya Belediyesi Şehirlerarası Ulaşım Hiz. Tic. A.Ş.) vekili; davacının müvekkili şirket bünyesinde çalıştığı süreç içerisinde İş Kanunu gereğince uyması gereken kurallara uymayıp müvekkilini zor durumda bıraktığını, davacıya bir çok defa uyarı yapılmış ise de davacının iş ve çalışmayı aksatan davranışlarından vazgeçmediğini, işini savsaklayan disiplinsiz çalışan biri olduğunu, davacının iş sözleşmesinin feshinin usul ve kanuna uygun olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Malatya Belediye Başkanlığı vekili; açılan davada husumet itirazlarının olduğunu, davacının dava dilekçesinde belirttiği gibi MOTAŞ'ta çalıştığını, ayrıca davacının iş sözleşmesinin disiplinsiz çalışması nedeni ile haklı olarak fesh edildiğini belirterek haksız açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, davacının bazı eylemlerine dair tutanaklar tutulduğu ancak makul süre içerisinde fesih iradesinin ileri sürülemediği, feshe gerekçe olarak ileri sürülen hususlarda somut ve inandırıcı delil bulunmadığı değerlendirilmekle feshin geçersiz nedene dayalı olarak gerçekleştirildiği kanaatine ulaşılmış ve davalı belediye yönünden davanın husumetten reddine, davacının davalı şirkete iadesine karar verilmiştir.
Hüküm davalı MOTAŞ tarafından kanuni süresi içinde temyiz edilmiştir.
Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu'nun 18 ve devamı maddeleridir.
4857 sayılı Kanun'un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.
4857 sayılı Kanun'un 18. maddesi bakımından işçinin davranışlarından kaynaklanan sebepler, işçinin aynı Kanun'un 25/II. maddesinde öngörülen sebepler niteliğinde ve ağırlığında olmayan, işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen, sözleşmeye aykırı davranışlarıdır. İşçinin davranışı ancak işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde geçerli sebep olabilir. İşçinin sosyal açıdan olumsuz bir davranışı, toplumsal ve etik açıdan onaylanmayacak bir tutumu işyerinde üretim ve iş ilişkisi sürecine herhangi bir olumsuz etki yapmıyorsa geçerli sebep sayılamaz.
4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.
Dosya içeriğine göre, davacının 13.09.2008-28.10.2013 tarihleri arasında şoför olarak çalıştığı, iş sözleşmesinin 10.09.2013 tarihli fesih bildirimi ile daha önce tutulan tutanaklar ve fiillerinin üçüncü kişiye de zarar veriri hale geldiği değerlendirilmekle 4857 sayılı Kanun'un 25/II gereğince tazminatsız feshine karar verilmiştir.
Somut olayda, davacı hakkında daha önce 16.02.2009 tarihinde hız limitini aşmak, 20.02.2009'da aracın zarar görmesine neden olmak, 16.06.2009, 13.07.2009'da hız sınırını tekrar aşmak, 29.12.2009'da vatandaş ile tartışmak ve yaralam fiili, 19.04.2010'da maddi zarar neden olmak, 30.07.2012'de hız sınırını aşmak türevinde ve son olarak 26.08.2013 tarihinde yasak olduğu halde telefon ile görüşme yapmak ve otobüse binen yolcu ilk basamakta iken hareket edip tehlikeli şekilde yolcunun düşmesine neden olmak, içerideki yolculara hitaben hakaretlerde bulunmak nedenlerine dayalı tutanaklar, son fiil ile ilgili Malatya Cumhuriyet Başsavcılığının 2013/17876 sayılı soruşturma dosyasında şikayetten vazgeçme nedeni ile kovuşturmaya yer verilmemesine karar verildiği gözetildiğinde, davacı tutum ve davranışlarının süre yönünden de incelenmekle haklı fesih sebebi ağırlığında olmasa da geçerli bir fesih koşullarını taşıdığı anlaşılmakla, bu nedenle işverence yapılan feshin geçerli sebebe dayandığı kabul edilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda belirtilen sebeplerle;
1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının bozularak ortadan kaldırılmasına,
2-Davanın reddine,
3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,
4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 170,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,
5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,
6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak 19.01.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy