(4857 S. K. m. 20) (278 S. K. m. 14) (6100 S. K. Geç. m. 3) (1086 S. K. m. 438)
Dava: Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Yargıtay Kararı:
Davacı vekili, iş sözleşmesinin işverence haklı veya geçerli bir sebebe dayanmaksızın feshedildiğini ileri sürerek, davacı işçinin işe iadesine karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin geçerli sebeple feshedildiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, iş sözleşmesinin işverence geçerli neden bulunmaksızın feshedildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshedildiği kanıtlanmadığından işe iade kararı verilmesi yerinde olmakla birlikte, 278 sayılı Kanun'un 14. maddesi uyarınca davalı kurumun harçtan muaf olduğu düşünülmeden aleyhine harca hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden; hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Sonuç: Hüküm fıkrasının 5 ve 6. bentlerinin hükümden çıkartılarak, yerine; "Davalı harçtan muaf olduğundan aleyhine harca hükmedilmesine yer olmadığına, davacı tarafından yatırılan 25,20 TL harcın karar kesinleştiğinde ve isteği halinde davacıya iadesine," rakam ve sözcüklerinin yazılması suretiyle hükmün bu şekli ile düzeltilerek ONANMASINA, 30.11.2015 günü oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy