(6100 S. K. m. 371)
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili; müvekkilinin 16.11.2009-04.07.2012 tarihleri arasında işçi olarak aylık 1.294,88 TL brüt ücretle, saat 06.00 da evinden çıkıp servisle saat 07.00 de işe başlayıp saat 19.30-20.00 ye kadar, hafta tatilinde ve dini bayramların 1. günü hariç tüm dini ve milli bayramlarda çalıştığını, iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız olarak bir kısım kıdem ve ihbar tazminatı ödenerek feshedildiğinden bahisle ödenmediğini iddia ettiği bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, zamanaşımı def'inde bulunmuş, davacının alacak iddialarının da haksız ve mesnetsiz olduğunu, fazla mesai yaptığında bordrolara yansıtılarak ödendiğini bordroların imzalı olduğunu beyanla davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, işverence bordro tahakkuklarının davacının banka hesabına yatırıldığı, puantajlar ile bordro ve banka kayıtlarının uyumlu olduğu ve aksinin yazılı belge ile ispat edilemediği gerekçesiyle fazla çalışma hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti talebinin reddine karar verilmiştir.
Temyiz: Karar süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre; davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı, hafta tatillerinde ve ulusal bayram genel tatillerde çalışıp çalışmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır. Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen alacakların ödendiği varsayılır. Fazla çalışma yapıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, bu çalışmaların yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. Bordrolarda tahakkuk bulunmasına rağmen bordroların imzasız olması halinde ise, varsa ilgili dönem banka ve tüm ödeme kayıtları celp edilmeli ve ödendiği tespit edilen miktarlar yapılan hesaplamadan mahsup edilmelidir.Aynı ilkeler hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacakları için de geçerlidir. Davacı ile yapılan iş sözleşmesinde davacının günlük ücretinin net 30,03 olup 2,00 TL yemek ve 1,00 TL yol ile birlikte 33,03 TL yevmiye ödeneceği belirtilmiştir. Bordrolarda ise brüt hesaplama yapıldığı tespit edilmiştir. Davacı dava dilekçesinde işverence aralarında kararlaştırılan ücretin ödendiğini, fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının ödenmediğini, işveren tarafından düzenlenen maaş bordrolarında ücretin bir kısmının fazla mesai olarak gösterildiğini iddia etmiştir. Bordroda davacı işçiye aylık brüt ücretin 1/10’ una tekabül eden kısmının fazla mesai olarak ödendiği tespit edilmiştir. Davalı tarafça sunulan puantajlarda aylık haftanın sadece 1 günü 3 saat olmak üzere 12 veya 15 saat fazla mesai tahakkuku bulunduğu anlaşıldığından 3 saatlik fazla çalışma günlük 1,5 saat ara dinlenme ile 12 saat çalışmaya tekabül etmektedir. Davacı tanık beyanlarında davacının 07.00-19.00 saatleri arasında haftanın 7 günü dini bayramlar dışında çalıştığı belirtildiğinden işverence yapılan ödeme yapılan fazla mesainin dörtte birini bile karşılamadığından banka kaydıyla yapılan ödeme mahsup edilerek davacının fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil çalışmaları hakkında bir karar vermek gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.02.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)