(6100 S. K. m. 26)
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkili işçinin davalıya ait iş yerinde grup döşeme işçisi olarak çalıştığını, ödenmeyen işçilik alacakları nedeniyle iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini, fazla çalışma yaptığı ve ulusal bayram ve genel tatillerde çalıştığı halde karşılığının ödenmediğini belirterek kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, zamanaşımı def’inde bulunarak, davacının yıllık iizn sonrası işe devam etmediğinden iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini, 270 saate kadar olan fazla çalışmaların ve genel tatil çalışmalarının ücretin içerisinde olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece yapılan yargılama sonucunda toplanan delillere göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı ve ulusal bayram ve genel tatillerde çalışıp çalışmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.
Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.
Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
Aynı ilkeler hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil çalışmaları için de geçerlidir.
6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 26. maddesinin 1. fıkrası uyarınca “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.”
Somut olayda, davacının dava dilekçesinde dini bayramlar dışında arefe günleri ve diğer ulusal, milli bayram ve genel tatillerde çalıştığını beyan etmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının tüm ulusal bayram ve genel tatillerde çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Ancak davacı dava dilekçesinde dini bayramlarda çalışmadığını belirttiğinden arefe günleri hariç 3 gün Ramazan Bayramı ve 4 gün Kurban Bayramı olmak üzere 7 günlük bayram süresinin yani dini bayram günlerinin hesaplamaya dahil edilmesi hatalıdır.
Fazla mesai alacağı yönünden ise davacı tanıkları cumartesi çalışmalarının 08.00-16.00 arası olduğunu ve çarşamba günleri fazla mesai yapılmadığını belirttiğinden çarşamba günü 08.00-18.30 saatleri arası ve cumartesi günleri ise 08.00-16.00 saatleri çalıştığının kabulü dosya içeriğine uygun olacaktır. Kasım-Mart döneminde haftanın 5 günü 08.00-18.30 arası çalıştığı tanık beyanlarına göre 1 saat 15 dakika ara dinlenmesi ile 46,5 saat ve ayda 1 cumartesi 08.00-16.00 saatleri arası olmak üzere 1 saat ara ile 7 saat çalıştığı 4 haftalık çalışma süresinde 1 saat 45 dakika fazla çalıştığı, İş Kanununa ilişkin ve fazla sürelerle çalışma 5/2 uyarınca tamamlanarak 3,5 saat fazla mesai yaptığı, Nisan-Ekim döneminde ise haftanın 4 günü 08.00-21.00 saatleri arası 1,5 saat ara dinlenmesi ile 46 saat, çarşamba günü 08.00-18.30 saatleri arası 1 saat 15 dakika ara ile 9 saat 15 dakika ve ayın her cumartesi 08.00-16.00 arası 1 saat ara ile 7 saat olmak üzere 17 saat 15 dakika fazla çalıştığı aynı yönetmelik uyarınca tamamlanarak 17,5 saat fazla mesai yaptığı anlaşıldığından fazla mesai alacağının ispata uygun hesaplanması gerekirken ispat edilmeyen sürelerin dikkate alınması isabetsiz olmuştur.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16/06/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)