(6100 S. K. m. 26, 373) (1475 S. K. m. 14)
Dava: Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... İnş. San. ve Tic. A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı isteminin özeti:
Davacı, kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalıların cevabının özeti:
Davalı ... İnş. San. ve Tic. A.Ş., davanın reddini talep etmiştir.
Diğer davalı tarafından davaya karşı cevap verilmemiştir.
İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:
Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
İstinaf Başvurusu:
İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı ... İnş. San. ve Tic. A.Ş. vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:
Bölge Adliye Mahkemesince, davalı vekilinin yaptığı istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b/1 maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar, davalı ... İnş. San. ve Tic. A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... İnş. San. ve Tic. A.Ş.’nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının hesaplamaya esas alınan hizmet süresi konusundadır.
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "taleple bağlılık ilkesi" başlığını taşıyan 26. maddesinde "Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir." hükmüne yer verilmiştir. Söz konusu maddeye göre, hakimin tarafların talep sonuçları ile bağlı olduğu, talep edilenden fazla veya başka bir şeye hükmedemeyeceği açıkça belirtilmiştir.
Somut olayda, davacı taraf dava dilekçesinde, açık ve net bir biçimde 22.10.2009–31.12.2010 ve 20.12.2012-09.07.2014 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığını belirtmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise 26.02.2011-28.03.2011 tarihleri arası dönem de dahil edilerek 2 yıl 9 ay 24 gün çalıştığı kabul edilerek yapılan hesaplamalar Mahkemece hükme esas alınmıştır. Bu durumda, davacının dava dilekçesinde belirtmiş olduğu çalışma süreleri dikkate alınmadan, davacının talebi aşılarak, 26.02.2011-28.03.2011 tarihleri arası dönemin de dahil edilen hesaplamaya göre hüküm kurulması hatalı olmuştur. Taleple bağlı kalınarak davacı tarafça belirtilen hizmet süresine göre alacakların hesaplanması gerekirken yazılı şekilde kabulü bozmayı gerektirmiştir.
Yukarıda yazılı sebeplerle, İlk Derece Mahkemesi kararının hukuka aykırı olmasına rağmen, davalı ... İnş. San. ve Tic. A.Ş.’nin istinaf başvurusunun yazılı gerekçeyle esastan reddine karar verilmesi hatalı olup, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmak suretiyle ortadan kaldırılmasına, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 373/1. maddesi gereğince dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebepten BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.07.2020 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)