(6100 S. K. m. 342, 353, 355) (5521 S. K. m. 8)
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davanın reddini talep etmiştir.
İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:
Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
İstinaf Başvurusu:
İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı taraf istinaf başvurusunda bulunmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:
Bölge Adliye Mahkemesince, dava dosyasındaki delillerin değerlendirilmesinde ve karar gerekçesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, kararın usul ve yasaya uygun olduğu kamu düzenine aykırı bir durum olmadığı kanaat ve sonucuna varılarak yerinde görülmeyen istinaf başvurusunun 6100 sayılı H.M.K.'nın 353/1-b(1) maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibariyle yürürlükte olan 5521 İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesine göre, İlk Derece Mahkemesinin istinaf edilebilen kararlarına karşı, tebliğ tarihinden başlayarak sekiz gün içinde istinaf yoluna başvurulabilir.
6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 342. Maddesi gereğince istinaf dilekçesinde istinaf başvuru sebepleri ve gerekçesi bulunmalıdır. 6100 Sayılı Kanun’un 355. maddesi gereğince istinaf incelemesi, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılır. Ancak, Bölge Adliye Mahkemesi kamu düzenine aykırılık gördüğü takdirde bunu resen gözetir.
Dosya içeriğinden; İlk Derece Mahkemesince verilen karar üzerine davalı vekilince süre tutum dilekçesi sunulduğu yönünde beyanda bulunulan 02.12.2016 tarihli istinaf dilekçesi sunulduğu, gerekçeli kararın davalı vekiline 10.01.2017 tarihinde tebliğ edildiği, davalı vekilince 23.01.2017 tarihinde gerekçeli istinaf dilekçesinin Mahkemeye sunulduğu anlaşılmıştır. Bölge Adliye Mahkemesi kararının istinaf nedenleri bölümünde, kararın davalı tarafından süresinde istinaf edilmiş olduğu, gerekçeli kararın tebliğinden itibaren ayrıntılı dilekçesini süresinde vermediği (tebliğin 10.01.2017’de, gerekçeli dilekçesinin 23.01.2017 tarihinde verildiği) belirtilmiş, kararın gerekçe bölümünde ise Mahkemesince dava dosyasındaki delillerin değerlendirilmesinde ve karar gerekçesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, kararın usul ve yasaya uygun olduğu kamu düzenine aykırı bir durum olmadığı kanaat ve sonucuna varılarak yerinde görülmeyen istinaf başvurusunun 6100 sayılı H.M.K.'nın 353/1-b(1) maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. Davalı vekilinin 02.12.2016 tarihli dilekçesi içeriği incelendiğinde, süre tutum mahiyetinde olmadığı, gerekçeler içerdiği görülmektedir. Davalı vekilince verilen 02.12.2016 tarihli istinaf dilekçesinin içeriğinin gerekçeli oluşuna rağmen Bölge Adliye Mahkemesince istinaf dilekçesi hakkında herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın sadece kamu düzeni ile sınırlı olarak istinaf incelemesi yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, 02.12.2016 tarihli istinaf dilekçesinin kanuni süresinde gerekçeli olarak sunulduğu gözetildiğinde, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından işin esasına girilerek davalı tarafın istinaf sebepleri incelenmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, bozma kararının bir örneğinin ise İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.07.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)