(6100 S. K. m. 371)
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, müvekkilinin 03/12/1991-28/08/2015 tarihleri arasında davalı işverenlikte çalıştığını fazla çalışma, genel tatil ve hafta tatili ücretlerinin ödenmediğini belirterek davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı Cevabının özeti:
Davalı vekili, zamanaşımı itirazında bulunmuş, davacının çalıştığı süre boyunca her ay maaşını ihtirazı kayıt ileri sürmeden aldığını, davalı iş yerinde fazla çalışma yapmanın işverenin talebi halinde mümkün olduğundan davacının işverenin haberi olmaksızın kendi arzusu ile iş yerinde geçirdiği zamanın fazla çalışma olarak kabulünün mümkün olmadığını, davacının 13.05.2013 tarihinde imzaladığı Aylık Ücretli Personel Yönetmelik değişikliğine göre yasal sınırlar içinde kalan fazla çalışmanın ücrete dahil olduğunun kararlaştırıldığını savunmuş davanın reddini talep etmiştir.
İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:
İlk Derece Mahkemesince, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
İstinaf Başvurusu:
İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekilince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:
Bölge Adliye Mahkemesince, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında, davalının istinaf talebinin fazla mesai ve hafta tatili ücreti alacağı, ulusal bayram ve genel tatil alacağı yönünden kabulüyle mahkemenin kararının kaldırılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz :
Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Taraflar arasında fazla çalışma alacağı uyuşmazlık konusudur.
Dosya içeriği ve Dairemizden geçen emsal dosyalar birlikte değerlendirildiğinde, işyerinde normalde cumartesi günleri çalışılması veya çalışılmaması işverenin yönetim hakkından kaynaklanmakta olup eğer bireysel veya toplu iş sözleşmesinde cumartesi gününün açıkça hafta tatili (akdi tatil) olduğu düzenlenmemişse o gününün işgünü sayılması gerektiği, davalı işyerinde ise haftanın 6 gününün iş günü, 1 gününün hafta tatili olduğunun Bölge Adliye Mahkemesi’nce kabulü isabetlidir. Ancak, davacının fazla çalışmalarının hafta tatili olarak hesaplandığı dikkate alınarak bu yönden davalı yararına usuli kazanılmış hak oluşmayacağı kabul edilmeli, ıslah dilekçesi bir bütün olarak değerlendirilerek ve davacının fazla çalışma alacağını bilirkişinin bu hesap yöntemi nedeniyle hafta tatili olarak ıslah etmiş olduğu da dikkate alınarak sonuca gidilmelidir. Diğer yandan bilirkişi raporunun değerlendirmeye yönelik bölümünde; işe giriş-çıkış saatlerinin hangi aralıkta kabul edildiği açıkça belirtilerek girişlerde 15-20 dakikaya kadar erken girişlerin, çıkışlarda ise 25 dakikaya kadar geç çıkışların hesaplamada nazara alınmayacağının belirtildiği ve Dairemiz emsal dosyaları gereğince; (Örneğin 2017/2014, 1967, 6369 Esas sayılı dosyalar) kabulün bu yönde olduğu görülmüş ise de, davacının cumartesi günlerinde yaptığı çalışmaların kısa süreli olduğu dikkate alındığında, bilirkişi tarafından cumartesi günlerindeki çalışma süresinden 45 dakikanın mahsubu hatalı olmuştur. Mahkemece bu yönler gözetilmeden karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.
Sonuç: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgililere iadesine, 08.07.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)