(6100 S. K. m. 352, 353, 362, 366) (1086 S. K. m. 438)
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; davacının iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız olarak sona erdirildiğini beyanla kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.
İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:
Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
İstinaf Başvurusu:
İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:
Bölge Adliye Mahkemesince, davacı vekilinin istinaf başvurusunun, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.2 maddesi gereğince kabulüne, İlk Derece Mahkemesi’nin 30/12/2016 tarih, 2015/412 esas 2016/586 karar sayılı kararının kaldırılarak, davanın kabulüne, davacının kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.
Temyiz:
Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
Davalı Temyizi Yönünden;
Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362/1-(a) maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Dosya içeriğine göre, hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar 26.772,89 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile temyiz kesinlik sınırı olan 41.530,00 TL kapsamında kaldığından davalının temyiz isteminin, 6100 sayılı Kanun'un 362/1-(a), 366. ve 352. maddeleri uyarınca REDDİNE,
Davacı Temyizi Yönünden; Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinde, tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin İkinci Kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirleneceği, bu ücretin kabul veya reddedilen kısmı geçemeyeceği düzenlenmiştir. Somut olayda, davacının dava dilekçesinde talep ettiği miktarlar ile kabul edilen miktarlar birlikte değerlendirildiğinde, davacının tüm taleplerinin kabul edildiği anlaşılmıştır. Davanın tüm talepler yönünden kabul edilmesi karşısında reddedilen bir alacak miktarının olmadığı dolayısıyla davalı yönünden vekalet ücretine hak kazanılmadığı sabittir. Açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesince davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi hatalıdır. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi’nin 23.06.2017 tarih, 2017/296 esas -2017/945 karar sayılı kararının hüküm fıkrasının 9. bendinin hüküm fıkrasından tamamen çıkarılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 13.07.2020 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)