(4857 S. K. m. 41) (Fazla Çalışma ve Fazla Sürelerle Çalışma Yönetmeliği m. 5)
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, müvekkilinin 16/09/1998-30/09/2015 tarihleri arasında davalı şirkette çalıştığını, müvekkiline bu çalışma döneminde sürekli fazla çalışma yaptırıldığını, ayrıca müvekkilinin genel tatil ve hafta tatilleri kullandırılmadan çalıştırıldığını, kendisine fazla çalışma, genel tatil ve hafta tatili ücretlerinin ödenmediğini beyan ederek davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı Cevabının özeti:
Davalı vekili, davacının müvekkili şirketten fazla çalışma alacağının bulunmadığını, çalışmış olduğu süre boyunca her ay muntazam maaşını aldığını, fazla mesai yapılmasının yetkili makamdan önceden onay alınmasına bağlı olduğunu, davacının 27.05.2004 ve 29.05.2006 tarihlerinde kendi el yazısı ile imzalamış olduğu tutanakla Personel Yönetmeliği'nde yer alan bu düzenlemeyi kabul ettiğini beyan ettiğini, yapılacak fazla çalışmalar için ön müsaade alınması gerektiğini, bir işyerinde fazla çalışmaya ihtiyaç bulunduğunu değerlendirecek olan o işyerini yöneten işveren olduğunu, işverenin talebi olmadan fazla çalışma yapılamayacağını, müvekkili şirketin aylık ücretli personel yönetmeliğinde yapılan değişiklik neticesinde davacının işinin gereği yapmış olduğu fazla çalışmalar ücretine dahil edildiğini, davacının abartılı ve farazi fazla çalışma iddialarının yerleşik Yargıtay kararlarında da belirlendiği üzere hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, davacının taleplerinin zaman aşamına uğradığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.
İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:
İlk Derece Mahkemesince, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekilince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:
Bölge Adliye Mahkemesince, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında, davalının istinaf talebinin fazla mesai ve hafta tatili ücreti alacağı, ulusal bayram ve genel tatil alacağı yönünden kabulüyle mahkemenin kararının kaldırılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Taraflar arasında fazla çalışma alacağı uyuşmazlık konusudur.
Dosya içeriği ve Dairemizden geçen emsal dosyalar birlikte değerlendirildiğinde, işyerinde normalde cumartesi günleri çalışılması veya çalışılmaması işverenin yönetim hakkından kaynaklanmakta olup eğer bireysel veya toplu iş sözleşmesinde cumartesi gününün açıkça hafta tatili (akdi tatil) olduğu düzenlenmemişse o gününün işgünü sayılması gerektiği, davalı işyerinde ise haftanın 6 gününün iş günü, 1 gününün hafta tatili olduğunun Bölge Adliye Mahkemesi’nce kabulü isabetlidir. Ancak, davacının fazla çalışmalarının hafta tatili olarak hesaplandığı dikkate alınarak bu yönden davalı yararına usuli kazanılmış hak oluşmayacağı kabul edilmeli, ıslah dilekçesi bir bütün olarak değerlendirilerek ve davacının fazla çalışma alacağını bilirkişinin bu hesap yöntemi nedeniyle hafta tatili olarak ıslah etmiş olduğu da dikkate alınarak sonuca gidilmelidir. Her ne kadar Bölge Adliye Mahkemesi gerekçesinde; 20 dakikaya kadar erken, 25 dakikaya kadar geç çıkışların dikkate alınmaması gerektiği, ancak örneğin 27 dakika geç çıkış varsa 25 dakikası dikkate alınmadığında geriye 2 dakika kaldığı, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 41. maddesinin uygulanması açısından 06.04.2004 tarih ve 25425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Fazla Çalışma ve Fazla Sürelerle Çalışma Yönetmeliği'nin 5/2. maddesine göre, fazla mesai hesabında yarım saatten az sürelerin yarım saate tamamlanması gerektiği kabul edilerek hesaplama yapılmış ise de, Dairemiz emsal dosyaları gereğince; ( Örneğin 2017/2014, 1967, 6369 Esas sayılı dosyalar) 20 dakikadan sonra geç girişlerin, 25 dakikadan sonraki erken çıkışların tümünün fazla çalışma süresinde hesaba dahil edilerek sonuca gidilmesi gerekir. Mahkemece bu yönler gözetilmeden karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.
Sonuç: Temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgililere iadesine, 08.07.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)