(4857 S. K. m. 41)
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalıya ait pastanede motorlu kurye olarak çalıştığını, iş sözleşmesine yaş dışında emeklilik koşullarını taşıması nedeni ile son verdiğini belirkerek kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti taleplerinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; sözleşmenin davacının sipariş götürdüğü müşterinden alması gerekenden fazla bedel tahsil etmesi sebebiyle haklı sebeple fesh edildiğini, olayla ilgili davacı hakkında C. Savcılığına suç duyurusunda bulunulduğunu, davacının fazla çalışma yönündeki iddialarının yerinde olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.
İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
İstinaf Başvurusu:
İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı davalı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:
Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
Temyiz:
Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı davalı vekili temyiz kanun yoluna başvurmuştur.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.
Çalışma hayatında daha az vergi ya da sigorta primi ödenmesi amacıyla zaman zaman, iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır. İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek, ilgili işçi ve işveren kuruluşları ile Türkiye İstatistik Kurumu Başkanlığı internet sitesinde bulunan “Kazanç bilgisi sorgulama” ekranından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir. Somut olayda, davacının ücreti TÜMTİS’in 2013 yılına ilişkin olarak bildirdiği ücretin 2015 yılına uyarlanması ile asgari geçim indirimi hariç 1.659,89 TL, asgari geçim indirimi ile birlikte 1.841,00 TL olarak tespit edilmiştir. Dosya içerisine sunulan ücret bodroları her nekadar davacı tarafından imzalanmış ise de davacının altı yıla yakın kıdemi ve tanık beyanlarında davaıcnın günlük ücretinin 53,00 TL olarak belirtilddiği dikkate alındığında bu bodrolara itibar edilmemesinde de bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak davacının ücreti hususunda dosya kapsamında yapılan emsal araştırması da yeterli değildir.
Hal böyle olunca; davacının alabileceği ücret hususunda ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından ve meslek odası başkanlığından ve Türkiye İstatistik Kurumu Başkanlığı internet sitesinde bulunan “Kazanç bilgisi sorgulama” ekranından davacının iş yerindeki kıdemi, meslek ünvanı, iş yerinde çalıştığı tarihler gibi bilgiler de bildirilerek kanaat oluşturacak derecede araştırma yapılmalı ve bu suretle tespit edilecek ücrete göre davacının alacakları hesaplanmalıdır. Eksik araştırmaya dayalı olarak hazırlanan bilirkişi raporuna göre davacının alacak taleplerinin hüküm altına alınması hatalı olup bozma sebebidir.
Sonuç: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.07.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)