(1475 S. K. m. 14)
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili dava dilekçesi ile; müvekkilinin davalıya ait markette market personeli olarak 01.05.1995 tarihinden itibaren hizmet sözleşmesinin fesih tarihi olan 31.05.2013 tarihine kadar fasılasız olarak çalıştığını, müvekkilinin müşteri ile ilgilenme, alışveriş yapma, markete gelen malzemeleri indirme, malzemelerin satışa hazır hale getirilmesi için tezgahlara yerleştirme ve marketin faal halde bulunması için gerekli tüm işleri yaptığını, iş sözleşmesinin davacı tarafından fesih edildiğini kıdem ve ihbar tazminatını aldığını ancak yapılmış olduğu fazla mesailerin, kullanmadığı yıllık izinlerin ve ulusal bayram ve genel tatil günlerinde yaptığı çalışmaların karşılığını alamadığını belirterek alacak talebinde bulunmuştur.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
İstinaf başvurusu:
İlk derece mahkemesinin kararına karşı davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:
Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurularının esastan reddine kesin olarak karar verilmiştir.
Temyiz:
Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı davalı vekili temyiz kanun yoluna başvurmuştur.
Gerekçe:
1- Bölge Adliye Mahkemesi tarafından her ne kadar davacının istinaf talebinin esastan reddine kesin olarak karar verilmiş ise de davacı vekilinin 06.06.2016 tarihli talep artırım dilekçesi ile alacak talebini toplam 51.307,16 TL ye yükselttiği, bu alacak talebinin 817,18 TL’sinin kabul edilip 50.489,98 TL’sinin reddedildiği anlaşılmış olup, reddedilen miktarın kararın verildiği tarihte Bölge Adliye Mahkemelerindeki kesinlik sınırın üstünde bulunması nedeni ile istinaf talebinin reddine kesin olarak karar verilmesinin yerinde olmadığı anlaşıldığından davacının temyiz talebinin esastan incelenmesi gerekmiştir.
2- Taraflar arasında davacının alacak taleplerinin ödenip ödenmediği uyuşmazlık konusudur.
İşçi-işveren ilişkisinde işçinin ücretinin ve diğer işçilik alacaklarının ödenip ödenmediği hususunda ispat külfeti işverendedir. Somut olayda, davacı davalıya ait markette çalıştığı dönem boyunca fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ve iş sözleşmesinin feshinden sonra da yıllık izin alacağının ödenmediğini belirtmiştir. Yapılan bilirkişi incelemesi sonucunda davalı tanıklarının beyanlarına ve dosyadaki delil durumuna göre davacının fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ve yıllık izin ücreti alacağının bulunduğu tespit edilmiş, davacı vekili ise tespit edilen alacak miktarına göre harcını yatırarak taleplerini artırmıştır. İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama ve değerlendirmeye göre “davacının çalıştığı marketin kapatılmasından sonra bir yıl çalışmadan ücret aldığı anlaşıldığından her ne kadar yıllık izin alacağı hesaplanmış ise de yıllık izin alacağının bulunmadığı, fazla mesai ücreti alacağına karşılık olmak üzere her ay maaş haricinde yapılan ödemeye ilişkin her iki tarafın beyanı dikkate alındığında da fazla mesai alacağın da kalmadığı” gerekçesi ile yalnızca davacının ulusal bayram ve genel tatil alacağı talebinin kısmen kabulüne karar verilmiş ve benzer gerekçe ile davacının istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş ise de İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçeleri yerinde değildir. Davacının 14.07.2016 tarihli duruşmada alınan beyanında market kapatıldıktan sonra davalının babasının yanında tarla bahçe işlerine yardımcı olarak çalıştığını ve bu çalışması karşılığında davacının kendisine ücret ödediğini, ücretinin ise son yıllarda asgari ücretin 200,00 -300,00 TL üzerinde ödendiğini belirttiği, mahkeme gerekçesinde belirtildiği üzere son bir yılda çalışmadan ücret aldığını beyan etmediği gibi fazla mesainin de ödenen ücret içerisinde olduğuna ilişkin bir kabulünün bulunmadığı anlaşılmış olup, kaldı ki dosya kapsamında davalının da yaptığı fazladan ödemelere ilişkin usulüne uygun takas mahsup defii ileriye sürmediği de sabittir. Ayrıca dosyaya söz konu alacakların ödendiğine ilişkin usulüne uygun delil de sunulmamıştır. Hal böyle olunca; mahkemece yapılması gereken, davacının ödenmeyen yıllık izin ücretini usulünce tespit edip ve ayrıca davacının fazla mesai alacağı talebi bakımından da tanıkların bilgisi dahilinde olan dönemle sınırlı olarak fazla mesai ücreti hesaplayarak davacının alacaklarını hüküm altına alınmaktır Bu hususlar gözetilmeden yazılı gerekçe ile karar verilmesi hatalı olup bozma sebebidir.
SONUÇ: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.07.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)