MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
HÜKÜM : TCK'nın 154/2, 62/1, 52, 50 maddeleri uyarınca hapisten çevrilen 6.000 TL adli para cezası ve doğrudan verilen 1.000 TL adli para cezası
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Şikayetçinin, kardeşi olan ve tanık olarak beyanı alınan ...'a ait 44 ND 798 plaka sayılı aracı tamir için sanığa bıraktığı, aracı bıraktıktan sonra sanığa ait işyerinde 38 BR 548 plaka sayılı başka bir aracı görüp satın almak istediği ve sanıkla parası daha sonra ödenmek üzere 8.000 TL'ye anlaştıkları, şikayetçinin satın alınması hususunda anlaşmaya vardığı aracın, hacizli olması nedeniyle yakalandığı, bu nedenle aracın ücretini ödemekten vazgeçtiği, bunun üzerine sanığın şikayetçinin tamir edilmek üzere bıraktığı, şikayetçinin kardeşine ait olan, aralarındaki alışverişle ile ilgisi bulunmayan diğer aracı teslim etmediği anlaşıldığından hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Sanığın, TCK'nın 155/2 maddesi kapsamında olan hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği kabul edilmesine karşın, uygulama maddesi olarak somut olayla ilgisi bulunmayan TCK'nın 154. maddesinin gösterilmek suretiyle hükmün karıştırılması,
2-Şikayetçinin talimatla alınan 17/12/2012 tarihli beyanında, aracın teslim edildiğini, maddi zararının bulunmadığını, şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında; sanık hakkında TCK'nın 168. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
3-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 60 gün olarak tayin edilmesi,,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten/lerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18/10/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy