MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : TCK’nın 157/1, 62, 52/2, 53/1, 58. maddeleri gereğince 10 ay hapis ve 500 TL adli para cezası.
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın olay günü saat 23:00 sıralarında Anemon Otel'e giderek oda istediği, resepsiyon görevlisine konaklama bedelini döviz olarak ödeyeceğini söylediği, görevlinin kimlik istemesi üzerine biraz sonra gelecek misafirinin kimliğini getireceğini söylediği, sanığın ödemeyi dövizle yapacağını ve 500 Euro parası olduğu belirttiği, kasada yeterli para olmadığı için muhasebe müdürünün geldiği, otel ücretini hesaplayarak sanığa 700 TL para üstü verdikleri, sanığın eşyalarını almak için dışarı çıktığı, dışarıda eşya taşıma işine bakan otel görevlisine de akrabaları yolda kaldığı için onların yanına gideceğini söyleyip otelden ayrıldığı ve geri dönmediği, bunun üzerine parayı inceleyen görevlilerin paranın 500 İsveç Kronu olduğunu anladıkları, sanığın doldurduğu kayıt formuna “Abbas Karalar” ismini yazdığı ve belirttiği telefon numarasının da başka bir kişiye ait olduğunun belirlendiği iddia olunan olayda;
Sanığın tevil yollu ikrarı, şikayetçilerin beyanları, teşhis tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre sanığın otel görevlilerinin iyi niyet ve güvenlerinden yararlanarak haksız menfaat elde ettiği anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiş, dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulamasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 30 gün olarak tayin edilmesi,
2- TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan” yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "30 GÜN", "25 GÜN" ve "500 TL" terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 GÜN", "4 GÜN" ve "80 TL" ibarelerinin eklenmesi ve hüküm fıkrasında yer alan TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp yerine, “TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkilerinin koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy