MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK'un 311. maddesi hükmüne göre eski hale getirme talebi ile birlikte temyiz isteminde bulunulmuş olması halinde bu talebi inceleme merciinin Yargıtay'ın ilgili dairesi olması karşısında, Mahkemenin sanık hakkında eski hale getirme talebinin kabulüne ilişkin verdiği 16/05/2011 tarihli ek kararın hukuki değerden yoksun bulunduğu kabul edilip bu karar kaldırılmak ve yine 24/02/2011 tarihinde başka bir suçtan dolayı cezaevine giren sanığın 09/03/2011 tarihinde Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan tebligat ile 14/03/2011 tarihinde annesine yapılan tebligattan haberdar olamadığı, bu nedenle her iki tebligatın geçersiz olduğu, bu durumda sanığın eski hale getirme talebinin yerinde temyizinde öğrenme üzerine süresine olduğu kabul edilmek suretiyle yapılan incelemede,
Sanık ...'ın suça konu 07/08/2007 tarih ve 1.650 TL meblağlı, 0632470 seri numaralı ...'na ait çeki tamamen sahte olarak tanzim ettiği, tanzim etmiş olduğu bu sahte çeki suç tarihinde otelinde konaklamış olduğu hakkındaki hüküm temyize gelmeyen diğer sanık ...'e konaklama bedeli karşılığında verdiği, ...'in de söz konusu sahte çeki götürerek Yalova ... Şubesi'ne ibraz ettiği, ancak sahte çekin banka görevlileri tarafından fark edilmesi üzerine işlem yapılmayarak karşılığının ödenmediği, bu şekilde sanık ...’in üzerine atılı nitelikli
dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği somut olayda; sanık savunmasına, ... isimli kişinin anlatımlarına, 07/12/2010 tarihli bilirkişi raporuna, 15/11/2007 tarihli ekspertiz raporuna, ... Anonim Şirketi’nin cevabi yazılarına ve tüm dosya kapsamına göre; sanık ...’in üzerine atılı suçlardan mahkumiyetine yönelik kabulde herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
5237 Sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (j) ve (k) bentlerinde belirtilen nitelikli hallerde suçtan elde edilen haksız menfaati belli ise; TCK'nın 52. madde hükmü de gözetilmek sureti ile haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde temel adli para cezası aynı Kanun'un 61. maddesi uyarınca gün olarak belirlenerek artırım ve indirimler gün üzerinden yapıldıktan sonra, ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı 52/2. madde hükmü gereğince 20-100 TL arasında takdir edilecek miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerekirken adli para cezası için ayrıca bir uygulama yapılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, (2-a) numaralı hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin ''3.700 TL'' ve “3.083” ibarelerinin tamamen çıkartılarak yerlerine sırası ile ''165 gün'',''137 gün x 20TL =2.740 TL'', terimlerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy