Tebliğname No : 4 - 2014/21623
MAHKEMESİ : Kocaeli 2. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 20/01/2012
NUMARASI : 2010/121 (E) ve 2012/18 (K)
SUÇ : İş ve çalışma hürriyetinin ihlali, mala zarar verme, kasten yaralama, hakaret
SUÇ TARİHİ : 02/09/2009
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Katılanlar ve müştekilerin Kocaeli Üniversitesi Derbent Kampüsünden İstanbul istikametine öğrenci servisi işi yaptıkları, sanık G.. A..'ın da başka bir firmada aynı işi yaptığı, G.. A..'ın 31/08/2009 tarihinde müşteki İ.. B..’ı arayarak "Bir daha buraya gelmeyeceksin, İstanbul’dan buraya öğrenci taşımayacaksın, buranın servis işini biz yapacağız" dediği, 01/09/2009 günü İ.. B..'ı arayarak sinkaflı şekilde hakaret ettiği, 02/09/2009 tarihinde sanık ve temyiz dışı sanık U.. K..'in kampüste bulunan katılan ve müştekilerin standında görevli katılan V.. İ.. ve müşteki Reis Yakışır'a "Ben size dün ne dedim, bir daha buraya gelmeyeceksiniz, burası Derbent buraya benden habersiz kimse giremez" dediği ve şahıslara saldırarak adli tıp kurumu raporlarında belirtildiği üzere, basit tıbbı müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmalarına neden olduğu, sanıkların ayrıca katılanlann park halinde olan 34 UK 3707 nolu şirket aracının camlarını kırmak suretiyle zarar verdiği, aynı günün akşamı saat 22:00 sıralarında sanıkların araçla katılanlar ve müştekileri takip ettikleri, aracı durdurarak katılan İ.. Y.. ve müşteki H.. B..'a "Buraya girmeyeceksiniz, savcılığa beni vermişsiniz, kim verdi, savcılığa verdiğiniz dilekçeyi geri alacaksınız, Derbent'e girmeyeceksiniz, beni emniyete alsalar ben ifademi verip çıkarım sonra görüşürüz" dedikleri iddia olunan somut olayda:
1- Sanık hakkında iş ve çalışma hürriyetinin ihlali ve mala zarar verme suçundan verilen hükmün incelenmesinde:
İş ve çalışma hürriyetinin birden fazla kişi ile birlikte işlenmesi karşısında TCK'nın 119/1-c. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın, iş ve çalışma hürriyetinin ıhlali ve mala zarar verme suçlarını işlediğine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,
2- Sanık hakkında hakaret ve kasten yaralama suçundan verilen hükümlerin incelenmesinde:
a) Hakaret suçu açısından; 5271 sayılı CMK’nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusunun, iddianamede gösterilen fiilden ibaret olduğu, iddianame dışına çıkılmasının mümkün olmadığı; Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığının 2009/5571 soruşturma numaralı 2010/382 numaralı iddianame içeriğinde, sanıkların müşteki İ.. B..’ı arayarak sinkaflı şekilde hakaret ettiğinin belirtildiği ve sanıkların bu eylem nedeniyle hakaret suçundan cezalandırılmaları istendiği halde; mahkeme tarafından, sanıkların, katılan V.. İ.. ve müşteki Reis Yakışır ile kavga ederken ayrıca hakaret ettikleri gerekçesi ile sanık hakkında bu eylemden ötürü açılmış dava bulunmadığı halde, bu suçtan yargılama yapıp karar vermek için ayrı bir iddianame tanziminin gerektiği gözetilmeden, dava konusu iddianame dışına çıkılarak, hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,
b) Yaralama suçu açısından ise; sanığın, 02/09/2009 günü, katılan V.. İ.. ve müşteki Reis Yakışır'a "ben size dün ne dedim, bir daha buraya gelmeyeceksiniz, burası Derbent, buraya benden habersiz kimse giremez" dediği ve ardından şahıslan dosya içindeki adli tıp kurumu raporlarında belirtildiği üzere basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı, iş ve çalışma hürriyetinin ihlali suçunda, mağdurlar üzerinde kullanılan cebir TCK'nın 86. maddesi kapsamında kaldığı takdirde TCK'nın 119/2 maddesi hükmü karşısında, sanık hakkında ayrıca yaralamadan cezaya hükmolunamayacağı halde, mahkeme tarafından bu husus gözetilmeksizin aynca kasten yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02/11/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.