MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Kamu malına zarar vreme, hakaret
HÜKÜM: TCK'nın 152/1-a, 168, 29, 62, 53/1, 58/6 maddeleri gereğince 1 ay 20 gün hapis cezası, TCK'nın 125/1-3-a, 43, 62 maddeleri gereğince 1 yıl 15 gün hapis cezası yerine TCK'nın 129/1 maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığı
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın başka suçtan cezaevinde bulunduğu sırada diş tedavisi için jandarma görevlileri tarafından hastaneye götürüldüğü, araç içerisinde çıkan tartışmada görevlilere hakaret ettiği ve araçtaki muhafaza kabininin gözetleme camını vurmak suretiyle kırdığı anlaşıldığından kamu malına zarar verme ve karşılıklı hakaret suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
1-Sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan verilen hükmün incelenmesinde;
5237 sayılı TCK'nın 168. maddesindeki etkin pişmanlık hükmünün uygulanabilmesi için failin bizzat pişmanlık göstererek zararı aynen geri verme veya tazmin suretiyle gidermesi gerekeceği, somut olayda ise zararın cezaevi kurumu tarafından sanığın katkısı olmaksızın giderildiğinin anlaşılmış olması karşısında, zararın kovuşturma evresinden önce giderildiği kabul edilerek verilen cezadan 5237 sayılı Kanun'un 168/1. maddesi uyarınca indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayini ile kamu malına zarar verme suçlarında TCK'nın 29. maddesi uyarınca haksız tahrik hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulamasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
2-Sanık hakkında karşılıklı hakaret suçundan verilen hükmün incelenmesinde;
Sanığın soyut iddiası dışında, tüm dosya kapsamına göre sanığa yönelik gerçekleştirilen haksız fiil niteliğinde herhangi bir eylem bulunmadığı gözetilmeden, yetersiz gerekçeyle TCK'nın 129/1. maddesinin uygulanması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
5237 sayılı TCK'nın 129/3. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 223/4-c maddesi gereğince sanık hakkında doğrudan ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerekirken mahkumiyet hükmü kurulduktan sonra ceza verilmesinden vazgeçilmesine dair karar verilmiş olması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından hakaret suçuna ilişkin uygulamaya dair kısmın çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy